Translate

Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Η συγκινητική ιστορία του μικρού γλάρου από τις Καλύβες


Το μικρό γλαροπούλι, πριν δύο χρόνια αποκόπηκε από το σμήνος των γλάρων που βρίσκεται κοντά στη θαλάσσια περιοχή, βρήκε, μεγάλωσε και περιέθαλψε η εκπαιδευτικός, κάτοικος Καλυβών, κα Ειρήνη Καλαϊτζάκη.

Σαν αρπαχτικό πουλί ήταν πολύ δύσκολο να εξημερωθεί.
Ακούει στο όνομα 'Μπεμπέκος', αναγνωρίζει 2 - 3 άτομα που το ταΐζουν καθημερινά και η κυρία Ειρήνη έχει φτάσει στο σημείο να δεθεί τόσο πολύ μαζί του ώστε να τρώει φαγητό από το στόμα της.


το καλοκαίρι ο γλάρος κινείται προς την περιοχή της Κυανής Ακτής λόγω της ταβέρνας που λειτουργεί και βρίσκει τροφή. Πάντα όμως κινείται μοναχικά γιατί έτσι έμαθε από μωρό. Τον γνωρίζουν όλοι οι κάτοικοι και τον προσέχουν.
Πριν 4 περίπου μήνες οι άνθρωποι του έπαιξαν ένα πολύ άσχημο παιχνίδι. Προσπάθησε να φάει ψάρι που είχε πιάσει καλαμίδι με πολλά αγκίστρια στημένο μόνο του πάνω σε έναν βράχο.
Ηταν γεμάτο αγκίστρια στο κορμί, στο στόμα και ένα στο πόδι. Με τη βοήθεια ενός ακόμα ανθρώπου που το ταΐζει η κυρία Ειρήνη καταφέρε και τον έπιασε με μια πετσέτα και του τα αφαίρεσε όλα.
Μετά ο 'Μπεμπέκος' έφυγε, χάθηκε και δεν γύρισε για μεγάλο διάστημα.

Ωστόσο, προς μεγάλη έκπληξη των κατοίκων τέσσερις μήνες μετά, δηλαδή πριν από είκοσι περίπου μέρες, ο μικρός γλάρος επέστρεψε με ένα πόδι νεκρωμένο.
Η κυρία Ειρήνη επικοινώνησε με την Ορνιθολογική Εταιρεία και με κάποιους άλλους στα Χανιά. Κανείς δεν μπόρεσε να βοηθήσει.

Σε μια βδομάδα το γλαροπούλι έχασε το πόδι του. Δεν έπαψε όμως να παλεύει για να ζήσει. Είναι πολύ περήφανο πουλί και αγωνιστής. Ενας είναι ο γλάρος χωρίς πόδι. Δεν υπάρχει άλλος στις Καλύβες και τον αγαπούν όλοι πολύ.                                                                                     http://gelamou.gr/ειδησεις