ΔΙΟΛΚΟΣ

ΤΟΥ ΜΠΟΥΤΑΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ* «Πικροζώη» τον αποκαλούσαν όταν ήταν μικρός στα Γιάννενα. Όταν όμως μεγάλωσε και πλούτισε έμελλε να αναδειχτεί σε «Γλυκοζώη» για ολόκληρη την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Ο Ζώης Καπλάνης ανήκει στην κατηγορία των πρωτοπόρων εθνικών ευεργετών διότι πέθανε πριν από την απελευθέρωση της Ελλάδας και μάλιστα είναι ο πρώτος στον οποίον απονεμήθηκε επισήμως ο χαρακτηρισμός του «Εθνικού Ευεργέτη». Πρόκειται για έναν άνθρωπο που πλούτισε κυριολεκτικά με τον σταυρό στο χέρι και δεν έκανε ευεργεσίες για τα οικονομικά του συμφέροντα ή για λόγους υστεροφημίας. «Ο δρόμος των επιχειρήσεων»

ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ της Δημόσιας Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας Ανδρέας Ανδρεάδης το βιβλίο του «Ιστορία των Εθνικών δανείων, που έβγαλε το 1904, τ' αρχίζει μ΄αυτόν εδώ τον τρόπο: «C' est une lamentable histoire que celle de la dette hellenique (είναι μία αξιοθρήνητος ιστορία τα χρέη της Ελλάδας)». Δια των λέξεων τούτων ήρχετο, πρό πεντήκοντα επτά ετών, ο Casimir Leconte της μελέτης του δημοσίου χρέους της Ελλάδος. Μετά την πάροδον σχεδόν εξ δεκαετηρίδων ο επιχειρών συγγραφήν επί του θέματος δύναται ν΄ αναγράψη και αυτός την αυτήν φράσιν».