Translate

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Archaeology Magazine: oι σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015





Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine Οι δέκα σημαντικότερες ανακαλύψεις του τρέχοντος έτους σύμφωνα με το Archaeology Magazine προέρχονται από εντελώς διαφορετικούς πολιτισμούς. 



Μερικές από αυτές δημιουργούν νέα ερωτήματα σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και τι μας διαχωρίζει από τους συγγενείς του είδους μας. Άλλες μας φέρνουν αντιμέτωπους με μεμονωμένους ανθρώπους, τα ταξίδια τους, την πίστη τους, την παραμονή τους στην εξουσία. Αρκετές καλύπτουν ποικίλα θέματα, όπως η δουλεία και η προέλευση της τέχνης, και μας αποκαλύφθηκαν μέσω νέων επιστημονικών μεθόδων. Στο σύνολό τους, οι ανακαλύψεις του 2015 απεικονίζουν ένα ευρύ φάσμα ιδεών σε προσπάθειες, μικρών και μεγάλων, που καλύπτουν μια περίοδο εκατομμυρίων ετών.

Οι VIP του Jamestown


Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Το Jamestown, η πρώτη μόνιμη αγγλική αποικία στην Αμερική, παραμένει σταθερά ο παραγωγικότερος αρχαιολογικός χώρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Φέτος οι ερευνητές ανέλυσαν τέσσερις ανασκαμμένους τάφους που βρέθηκαν στο ιερό μιας εκκλησίας του 1608, μια ταφικής τοποθεσίας που προοριζόταν για εξέχουσες προσωπικότητες. Οι επιστημονικές, ιατροδικαστικές και γενεαλογικές εργασίες ταυτοποίησαν τα σκελετικά κατάλοιπα τεσσάρων μελών της ηγεσίας του Jamestown. Ωστόσο, αποκαλύφθηκε και ένα νέο μυστήριο.


Ο Αιδεσιμότατος Robert Hunt, ο ιερέας του οικισμού, πιστεύεται ότι έχασε τη ζωή του το 1608. Τα λείψανά του ήταν τυλιγμένα σε σάβανο, αντί φέρετρου, αντανακλώντας την ευσέβεια του, ενώ θάφτηκε με προσανατολισμό προς το εκκλησίασμα.


Αντιθέτως, ο καπετάνιος William West, που σκοτώθηκε από ιθαγενείς Αμερικανούς το 1610, θάφτηκε σε περίτεχνο φέρετρο, από το οποίο σώζονται μόνο τα νύχια. Τα οστά του έφεραν υψηλή περιεκτικότητα σε μόλυβδο, λόγω της χρήσης αγγείων πόσης αντίστοιχης υψηλής περιεκτικότητας, ενώ μαζί του βρέθηκαν τα απομεινάρια μιας λεπτής μεταξένιας στρατιωτικής ζώνης.

Ένα ακόμη πιο περίτεχνο φέρετρο σε ανθρώπινο σχήμα, φιλοξενούσε τα σκελετικά κατάλοιπα του ευγενή Sir Ferdinando Wainman, επικεφαλής του πυροβολικού του Jamestown. Ο ευγενής πέθανε κατά τη διάρκεια της «χρονιάς της πείνας» όπως έχουν ονομάσει το έτος 1609-1610, όπου το 70% περίπου των αποίκων χάθηκαν. Τα λείψανα του έφεραν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε μόλυβδο.


Ο εξερευνητής, καπετάνιος Gabriel Archer, ένα άλλο θύμα της «χρονιάς της πείνας», είχε εξερευνήσει το μεγαλύτερο μέρος της βορειοανατολικής ακτής της Αμερικής πριν την ίδρυση της αποικίας. Ο τάφος του περιείχε ένα ασημένιο κουτί, που περιείχε τα οστά του και μια μολύβδινη λήκυθο, σίγουρα μια λειψανοθήκη της Καθολικής Εκκλησίας. Ήταν ο Archer ένας μυστικός καθολικός σε μια προτεσταντική αποικία ή το κουτί επαναχρησιμοποιήθηκε στα θρησκευτικά πλαίσια της Αγγλικανικής Εκκλησίας;

Η μυθολογική δεξαμενή υδραργύρου

Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine



Ο υδράργυρος εντοπίζεται αρκετά συχνά στους τάφους της Μεσοαμερικανικής περιόδου, με τη μορφή μιας λεπτόκοκκης κόκκινης χρωστικής ουσίας που ονομάζεται κιννάβαρι, αλλά η υγρή μορφή του είναι εξαιρετικά σπάνια. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξη του Sergio Gomez, αρχαιολόγου του Εθνικού Ινστιτούτου Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Μεξικού, όταν ανακάλυψε ίχνη υγρού υδραργύρου σε τρεις ταφικούς θαλάμους που χρονολογούνται στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ.. στην Πυραμίδα Feathered Serpent της αρχαίας πόλης του Teotihuacan. Ο Gomez πιστεύει ότι ο υδράργυρος αποτελούσε μέρος αναπαράστασης της γεωγραφίας του υποκόσμου, του μυθικού βασιλείου όπου κατοικούσαν οι νεκροί. Το ασημί υγρό χρησιμοποιήθηκε για να απεικονίσει λίμνες και ποτάμια.

Από το 2003 που αποκαλύφθηκε η είσοδος και σήραγγα που οδηγεί κάτω από την πυραμίδα, ο Gomez έχει βρει πέντε υπόγειους ταφικούς θαλάμους που περιείχαν χιλιάδες αντικείμενα, εκ των οποίων πολλά θεωρούνται προσφορές, όπως σκελετοί μεγάλων τζάγκουαρ και λύκων. Άλλα αντικείμενα, όπως ειδώλια κατασκευασμένα από νεφρίτη από τη Γουατεμάλα και κοχύλια από την Καραϊβική, δείχνουν πόσο μακριά εκτείνεται η επιρροή του Teotihuacan. Η υγρασία και η έλλειψη οξυγόνου συνέβαλαν σημαντικά στην διατήρηση του υδραργύρου σε υγρή μορφή, όπως και στην διατήρηση σπόρων φυτών αλλά και θραύσματα που εκτιμάται ότι πρόκειται για ανθρώπινο δέρμα.

Αναζητώντας την προέλευση των σκλάβων



Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Ερευνητές χρησιμοποιώντας μια νέα τεχνική που επιτρέπει την στοχευμένη ανάκτηση αρχαίου γενετικού υλικού κατάφεραν να προσδιορίσουν με επιτυχία την εθνική καταγωγή τριών Αφρικανών σκλάβων που βρέθηκαν ενταφιασμένοι μαζί στο νησί του Αγίου Μαρτίνου στην Καραϊβική, παρόλο που το DNA που είχε απομείνει ήταν σε μεγάλο βαθμό κατακερματισμένο. Γνωστοί στον τοπικό πληθυσμό ως "Zoutsteeg Three", οι δύο άνδρες και μία γυναίκα (ηλικίας 25-40 ετών) είχαν βρεθεί από εργάτες στα πλαίσια κατασκευαστικών έργων το 2010. Εκείνη την περίοδο, οι αρχαιολόγοι έμειναν έκπληκτοι από την κατάσταση διατήρησης των δοντιών, τα οποία είχαν τοποθετηθεί επίτηδες προς τα κάτω, μια κίνηση που συνδέεται συνήθως με ορισμένες περιοχές της Αφρικής.

Παρόλο που το DNA δεν επιβιώνει σε τροπικά περιβάλλοντα, ειδικοί από το πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και του Στάνφορντ χρησιμοποίησαν διαδικασίες σύλληψης ολόκληρου γονιδιώματος και αλληλούχισης επόμενης γενιάς για να απομονώσουν το DNA από τα ελάχιστα σκελετικά κατάλοιπα των "Zoutsteeg Three". Με τη σύγκριση αυτών των ενδείξεων με το DNA σύγχρονων πληθυσμών της δυτικής Αφρικής, έμαθαν ότι ένας από τους σκλάβους πιθανόν να κατάγεται από το Καμερούν και συγκεκριμένα από εκείνο το τμήμα του πληθυσμού που ομιλεί την διάλεκτο Μπαντού. Επίσης, οι άλλοι δύο πιθανώς να κατάγονται από περιοχές της Νιγηρίας και της Γκάνας. «Είμαστε σε θέση να δείξουμε ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα δεδομένα του γονιδιώματος για τον εντοπισμό των γενετικών προελεύσεων των υπόδουλων Αφρικανών με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από ό, τι εθεωρείτο μέχρι σήμερα δυνατό», λέει ο Hannes Schroeder από το πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. «Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις για τη μελέτη της δουλείας στη Καραϊβική και την αρχαιολογία της αφρικανικής διασποράς».

Τα παλαιότερα κουλούρια στον κόσμο

Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Οι αρχαιολόγοι που έσκαβαν στο χώρο του μελλοντικού Μουσείου Ιστορίας της Βαυαρίας στο Regensburg της Γερμανίας, περίμεναν τα πιο συναρπαστικά ευρήματά τους να χρονολογούνται στη ρωμαϊκή περίοδο, αλλά τους περίμενε μια έκπληξη. Σε ένα αποχωρητήριο του 18ου αιώνα, ανακάλυψαν τα απανθρακωμένα κομμάτια δύο κουλουριών. «Δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να ανακαλύψουμε ψημένα αγαθά», δηλώνει η αρχαιολόγος Silvia Codreanu-Windauer. «Σε γενικές γραμμές αν δεν έχουν φαγωθεί ή καεί, δίνονταν ως τροφή σε σκύλους ή κοτόπουλα». Υπέθεσε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ένας αφηρημένος φούρναρης ή ο βοηθός του ξέχασαν τα κουλούρια στο φούρνο και αηδίασαν τόσο πολύ από την καμένη γεύση τους που τα πέταξαν στην τουαλέτα. Φαίνεται ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο. Στο ίδιο αποχωρητήριο, η ομάδα βρήκε τα απανθρακωμένα λείψανα τριών ψωμιών και το θραύσμα σε σχήμα ημισελήνου μιας τοπικής λιχουδιάς που ονομάζεται "Kipferl".

Το αιλουροειδές μωρό


Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine


Οι πολιτισμοί της αρχαίας Βόρειας Αμερικής εξέφραζαν τη στενή σχέση τους με τα ζώα τόσο στην τέχνη τους όσο και στις τελετουργίες τους. Ωστόσο, ο πολιτισμός των Hopewell, που άκμασε κατά μήκος των ποταμών στα βορειοανατολικά και δυτικά της Βόρειας Αμερικής μεταξύ του 200 π.Χ. και 500 μ.Χ., το έπραξε όσο κανένας άλλος. Όταν η Angela Perri του Ινστιτούτου Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Max Planck άνοιξε ένα κουτί της συλλογής του Κρατικού Μουσείου του Illinois  με την ετικέτα "κουτάβι", περίμενε να βρει τα λείψανα ενός σκύλου, αρκετά συνηθισμένο στον πολιτισμό των Hopewell. Τα οστά είχαν έρθει από μια σωστική ανασκαφή του 1980 στην περιοχή Elizabeth Mounds του δυτικού Illinois«Μόλις το άνοιξα, είπα "Νομίζω ότι έχουμε ένα πρόβλημα"», θυμάται η Perri«Ήξερα αμέσως από τα χαρακτηριστικά δόντια, ότι ήταν μια γάτα».



Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine



Η ίδια διαπίστωσε ότι ο σχεδόν πλήρης σκελετός ανήκε σε νεαρό λύγκα,  ένα είδος αιλουροειδούς μεταξύ τεσσάρων και επτά μηνών. Τα οστά δεν παρουσίαζαν κανένα σημάδι τραυματισμού, υποδεικνύοντας ότι το μικρό αιλουροειδές πέθανε από φυσικά αίτια, ίσως από υποσιτισμό. «Φαίνεται σαν να ήρθε ένα μωρό στον κόσμο που απέτυχαν να το αναθρέψουν», εξηγεί η Perri. «Όταν πέθανε είχαν συνδεθεί τόσο πολύ με αυτό που έπρεπε να του κάνουν ειδική ταφή».



Μαζί με τα οστά, η Perri βρήκε τέσσερις χάντρες κοχυλιών και δύο λαξευμένα ομοιώματα δοντιών αρκούδας - κτερίσματα αρκετά κοινά στις ανθρώπινες ταφές των Hopewell - καθιστώντας την συγκεκριμένη ταφή, την μοναδική διακοσμημένη ταφή άγριας ​​γάτας της Βόρειας Αμερικής, καθώς και τη μοναδική ταφή ζώου σε αυτή. Αν και οι Hopewell είχαν εξημερωμένα σκυλιά για εκατοντάδες χρόνια, αναφέρει η Perri η ύπαρξη εξημερωμένου λύγκα θα ήταν σίγουρα μια «διαφορετική εμπειρία».

Ο τάφος του Κέλτη πρίγκιπα

Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine


Κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης έρευνας σε περιοχή όπου θα πραγματοποιούνταν κατασκευαστικά έργα στο χωριό Lava στη βόρεια-κεντρική Γαλλία, οι αρχαιολόγοι ήρθαν αντιμέτωποι με ένα από τα πιο αξιόλογα ευρήματα της Εποχής του Σιδήρου του περασμένου αιώνα. Κάτω από έναν τύμβο, διαμέτρου 40 μ. περίπου, οι αρχαιολόγοι του Εθνικού Ινστιτούτου της Γαλλίας έμειναν άναυδοι όταν βρήκαν την ταφή ενός πρώιμου Κέλτη "πρίγκιπα" που χρονολογείται στον 5ο αιώνα π.Χ. Αρχικά, δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν το φύλο του ατόμου, ενώ υπολείμματα που σχετίζονταν με το ένδυμα και βρέθηκαν κοντά στον σκελετό υποδείκνυαν ότι αυτός ανήκε σε γυναίκα. Αλλά οι έρευνες έχουν πλέον επιβεβαιώσει με σιγουριά ότι ο θανών ήταν αρσενικό.

Αυτός ο πλούσιος πρίγκιπας της Εποχής του Σιδήρου θάφτηκε μαζί με μια μεγάλη ποικιλία ειδών πολυτελείας, συμπεριλαμβανομένων εισαγόμενων αγγείων της Μεσογείου, χρυσών κοσμημάτων και ενός άρματος. Ένας περίτεχνα κατασκευασμένος χάλκινος λέβητας κρασιού, διακοσμημένος με κεφάλια ζώων και μυθολογικών πλασμάτων, και ένα μελανόμορφο αρχαιοελληνικό αγγείο κρασιού, δείχνουν ότι οι Κέλτες στην περιοχή αυτή είχαν ισχυρούς εμπορικούς και πολιτικούς δεσμούς με τους Έλληνες και τους Ετρούσκους-και ως εκ τούτου ο τάφος αυτός ήταν σημαντικού προσώπου. «Έπρεπε να ανήκει στην κορυφή της τοπικής αριστοκρατίας», λέει ο αρχαιολόγος Bastien Dubuis. «Όλος αυτός ο πλούτος είναι μια αντανάκλαση της σημασίας της προσωπικότητας που βρίσκεται θαμμένη εδώ, η οποία ασκούσε την οικονομική και πολιτική δύναμη στην περιοχή».

Τα εισαγόμενα κρασιά της Μεσογείου ήταν βασικά αγαθά για τους Κέλτες. Αυτή η ταφή και παρόμοιες σαν αυτή υποδεικνύουν ότι οι ταφικές τελετές και τα κτερίσματα που σχετίζονται με την κατανάλωση και διανομή του κρασιού έπαιζαν ζωτικό ρόλο στην κελτική κοινωνία.

Η νύφη από την Εποχή του Χαλκού


Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine




Το βαρύ, όξινο περιβάλλον διατήρησε τα ρούχα της νεαρής γυναίκας, τα μαλλιά, το σμάλτο των δοντιών, τα νύχια, καθώς και μέρη του εγκεφάλου και του δέρματός της. Επίσης, διατηρήθηκαν τα αποτεφρωμένα λείψανα ενός μικρού παιδιού. Μια ομάδα με επικεφαλής τον Karin Frei του Εθνικού Μουσείου της Δανίας ανέλυσε τα ισότοπα στροντίου στο σμάλτο των δοντιών της νεαρής γυναίκας και διαπίστωσε ότι εκείνη δεν μεγάλωσε στην χερσόνησο της Γιουτλάνδης, όπου βρίσκεται το Egtved, το μέρος όπου και βρέθηκε. Αντ 'αυτού, πιθανότατα μεγάλωσε στην περιοχή του Μέλανα Δρυμού της νότιας Γερμανίας, περίπου 805 χιλιόμετρα μακριά. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι εκεί ήταν το σπίτι της και στάλθηκε ως νύφη για να παντρευτεί έναν οπλαρχηγό της Γιουτλάνδης. Περαιτέρω ανάλυση των νυχιών της νεαρής γυναίκας αλλά και τα μαλλιών της έδειξε ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής της, πραγματοποίησε μια σειρά μετακινήσεων από το Μέλανα Δρυμό στη Γιουτλάνδη, πίσω στο Μέλανα Δρυμό και στη συνέχεια πάλι στη Γιουτλάνδη, λίγο πριν το θάνατό της.

Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Τα κατάλοιπα του παιδιού που βρέθηκαν με τη νεαρή γυναίκα ίσως βοηθήσουν στην κατανόηση αυτών των ταξιδιών. «Οι δυναστικοί γάμοι συχνά συνοδεύονταν από ανταλλαγές "ανάδοχων αδελφών" για να επισφραγιστεί η συμμαχία», λέει ο Kristian Kristiansen του πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ. Σε ένα τέτοιο σενάριο, μετά το γάμο της με τον οπλαρχηγό, η νεαρή γυναίκα θα είχε σταλεί πίσω στον Μέλανα Δρυμό μαζί με ένα αγόρι της Γιουτλάνδης, το οποίο θα μεγάλωνε με τους δικούς της. Στην συνέχεια, εκείνη θα επέστρεφε στην Γιουτλάνδη με ένα νεαρό συγγενή της, για να μεγαλώσει εκεί. Τα αποτεφρωμένα λείψανα του παιδιού οδήγησαν τον Kristiansen να προτείνει ότι ο θάνατος συνέβη καθ 'οδόν και ότι τα σκελετικά κατάλοιπα θάφτηκαν αργότερα με τη νεαρή γυναίκα, όταν, επίσης, πέθανε λίγο μετά την επιστροφή της στη Γιουτλάνδη.

Οι πρώτοι καλλιτέχνες

Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Η χρονολόγηση της τέχνης των σπηλαίων είναι αρκετά δύσκολη. Αλλά μια ομάδα ερευνητών εκμεταλλευόμενοι τις αναπάντεχες συνθήκες που επικρατούσαν στις σπηλιές στο νησί Sulawesi της Ινδονησίας κατάφεραν να εξακριβώσουν ότι οι εικόνες που υπάρχουν εκεί μπορούν να ανταγωνιστούν οποιαδήποτε άλλη γνωστή απεικόνιση της δυτικής Ευρώπης, όσον αφορά την ηλικία. Η απεικόνιση ενός χεριού που δημιουργήθηκε όταν ο καλλιτέχνης φύσηξε την χρωστική ουσία που χρησιμοποιούσε γύρω από ένα χέρι είναι τουλάχιστον 39.900 ετών ενώ μια απεικόνιση ενός χοίρου, χρονολογείται τουλάχιστον ως 35.700 ετών.

Οι ερευνητές καθόρισαν τις ελάχιστες ηλικίες των σχεδίων «υπολογίζοντας τις ημερομηνίες των αποθέσεων που είχαν συσσωρευθεί πάνω από την χρωστική ουσία. Παρατήρησαν ότι, όπως το μεταλλικό νερό διαπερνά τους ασβεστολιθικούς τοίχους των σπηλαίων, ο ασβεστίτης συσσωρευόταν σταδιακά στις επιφάνειές τους. Οι αποθέσεις αυτές περιέχουν ουράνιο, το οποίο διασπάται σε θόριο με γνωστό ρυθμό. Έτσι η ηλικία τους μπορεί να διαπιστωθεί από την αναλογία των δύο στοιχείων».

Η ανακάλυψη θέτει ένα νέο ερώτημα: μήπως οι άνθρωποι στη νοτιοανατολική Ασία και τη δυτική Ευρώπη ανέπτυξαν την καλλιτεχνική έκφραση τους ανεξάρτητα, ή αυτή ξεκίνησε από τους πρώτους ανθρώπους πριν αφήσουν την Αφρική; «Δεν ξέρω», απαντά ο Maxime Aubert του πανεπιστημίου Griffith της Αυστραλίας, «αλλά η γνώμη μου είναι ότι πιθανότατα αναπτύχθηκε πριν από πολύ καιρό στην Αφρική, και στη συνέχεια απλά εξαπλώθηκε».

Τα παλαιότερα λίθινα εργαλεία

Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Η κατασκευή λίθινων εργαλείων έχει θεωρηθεί ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά του γένους των Homo. Ωστόσο, φέτος ανακοινώθηκε ότι τα λίθινα εργαλεία που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στην Κένυα χρονολογούνται πριν από τους πρώτους γνωστούς ανθρώπους. 

Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τους Sonia Harmand και Jason Lewis από το Turkana Basin Institute του Stony Brook University βρήκαν λίθινα εργαλεία σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Lomekwi 3 στην Κένυα. Εκτιμάται ότι είναι 3.300.000 ετών, προγενέστερα του Homo habilis, του πρώτου γνωστού μέλους του γένους Homo, πριν από 700.000 χρόνια περίπου. Μια ομάδα απολιθωμάτων σχεδόν σύγχρονη με τα εργαλεία που ανακαλύφθηκαν κοντά το 1999 ονομάστηκε "kenyanthropus", και απεικονίζουν ένα ανθρωποειδές με μικρό εγκέφαλο που έμοιαζε απίθανο να είχε χρησιμοποιήσει εργαλεία - μέχρι σήμερα. Η Harmand πιστεύει ότι οι λίθοι ήταν μόνο ένα μέρος της εργαλειοθήκης αυτών των πρώτων ανθρωποειδών και δηλώνει: «Γιατί να μην πιστεύουμε ότι οι πρόγονοί μας χρησιμοποιούσαν από την αρχή πολλά εργαλεία»;

Ένας νέος συγγενής του ανθρώπου


Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Οι επιστήμονες εδώ και καιρό έψαχναν για τα μεταβατικά είδη μεταξύ των ειδών του πιθήκου, όπως του αυστραλοπίθηκου Lucy (Australopithecus afarensis), και των πρώτων ανθρώπων, όπως ο Homo habilis. Και σήμερα, στο βάθος των σπηλαίων Rising Star στη Νότια Αφρική, ίσως να έχουν αποκαλυφθεί.

Όταν ερασιτέχνες σπηλαιολόγοι είπαν στον Lee Berger, παλαιοανθρωπολόγο του πανεπιστημίου Witwatersrand στο Γιοχάνεσμπουργκ, ότι είχαν εντοπίσει κατάλοιπα ανθρωποειδούς στο κοντινό σύστημα σπηλαίων, ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να τα ανακτήσει. Ο διάδρομος ήταν εξαιρετικά στενός, μόλις 17 εκατοστά πλάτος σε ένα σημείο του. Έτσι ο Berger κάλεσε στο Facebook για μη-κλειστοφοβικούς επιστήμονες και προσέλαβε μια ομάδα έξι γυναικών που ταίριαζαν με τα κριτήρια που ζητούσε.

Η Marina Elliott, αρχαιολόγος από το πανεπιστήμιο Simon Fraser του Καναδά, ήταν η πρώτη που μπήκε στην σπηλιά. «Ήμουν έκπληκτη», λέει. «Γυρνούσα το φως γύρω μου και έβλεπα τις λάμψεις των οστών από όλο τον χώρο». Η Elliott και οι συνάδελφοί της κατάφεραν να ανακτήσουν περισσότερα από 1.500 δείγματα από τουλάχιστον 15 διαφορετικά άτομα. Μια μεγαλύτερη ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον Berger καθόρισε ότι τα κατάλοιπα ανήκουν σε ένα άγνωστο - μέχρι σήμερα - είδος, το οποίο ονόμασαν "Homo Naledi" από την ονομασία του τόπου εύρεσής τους: "naledi" σημαίνει "αστέρι" στην τοπική γλώσσα Sesotho.


Οι 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2015 σύμφωνα με το Archaeology Magazine

Τα νέα είδη που ανακαλύφθηκαν είχαν ένα μείγμα πρωτόγονων και σύγχρονων χαρακτηριστικών. Το κεφάλι τους ήταν μικρό, με εγκέφαλο στο μέγεθος ενός πορτοκαλιού, αλλά το κρανίο τους, είχε ανθρωποειδή μορφή. Τα χέρια τους είχαν προσαρμοστεί για να χειρίζονται αντικείμενα και τα πόδια τους για περπάτημα σε όρθια θέση. Ωστόσο, οι ώμοι και τα δάχτυλα τους είχαν προσαρμοστεί για αναρρίχηση. «Δεν περιμέναμε ποτέ να δούμε ένα συνδυασμό αυτών των χαρακτηριστικών», λέει ο John Hawks, παλαιοανθρωπολόγος του πανεπιστημίου του Wisconsin-Madison, «αλλά ανήκουν όλοι στο Homo naledi είδος, και αυτό είναι εκπληκτικό».

Oι ερευνητές πιστεύουν ότι ο Homo Naledi μπορεί να είναι μεταξύ των πρώτων μελών του γένους Homo, το οποίο θα σήμαινε κατά πάσα πιθανότητα ότι υπήρχαν περίπου 2,5 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ωστόσο, δεν έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα να χρονολογήσουν με ακρίβεια τα κατάλοιπα.
Πηγή: Archaeology Magazine

Δεν υπάρχουν σχόλια: