ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ
Το γεγονός της σύλληψης και της άσκησης εις βάρος του διώξεων για απόπειρα ανθρωποκτονίας και οπλοχρησία προκαλεί ήδη αντιδράσεις ενώ επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της αυτοάμυνας και των ορίων της.
Ο αργυροχρυσοχόος την ώρα που αντιλήφθηκε τους κακοποιούς βρισκόταν στο σπίτι του, μαζί με τη σύζυγο και τα τέσσερα παιδιά του στο Καψοχώρι Αλεξάνδρειας, τα μεσάνυχτα της Κυριακής. Πήρε στα χέρια του την καραμπίνα που κατείχε νόμιμα και αθόρυβα έφθασε στην αποθήκη της μονοκατοικίας όπου είχε φυσίγγια και τη γέμισε. Τότε είδε τον συνεργό- τσιλιαδόρο των τριών ενόπλων που είχαν μπει στο σπίτι στην αυλή και τον πυροβόλησε, τραυματίζοντάς τον σοβαρά στη μέση. Οι άλλοι τρεις, ακούγοντας τον πυροβολισμό βγήκαν από το σπίτι και ακολούθησε συμπλοκή με ανταλλαγή πυροβολισμών. Τελικά οι ληστές πήραν τον τραυματία συνεργό τους στο αυτοκίνητο που οδηγούσε πέμπτος συνεργός (ήταν κλεμμένο) και εξαφανίσθηκαν. Μία ώρα αργότερα εγκατέλειψαν τον τραυματία στο Νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης, όπου νοσηλεύεται φρουρούμενος. Ομως και το θύμα της απόπειρας ληστείας συνελήφθη και κρατήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα της Αλεξάνδρειας έως χθες το απόγευμα που αφέθηκε ελεύθερος με εντολή εισαγγελέα και αφού συντάχθηκε εις βάρος του το βαρύ κατηγορητήριο.
Προβληματισμός
Η ποινική αντιμετώπιση πολιτών που παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους ειδικά σε μια περίοδο έκρηξης της εγκληματικότητας διχάζει και προκαλεί προβληματισμό και στον νομικό κόσμο που θέτει το ζήτημα των ορίων ανάμεσα στην αυτοάμυνα και την αυτοδικία. «Δυστυχώς, αντίστοιχα περιστατικά δεν είναι πλέον σπάνια. Η αυτοάμυνα όμως παραπέμπει σε μια παλαιότερη, παρωχημένη εποχή. Επίσης όταν ένας πολίτης παίρνει τον νόμο στα χέρια του αυτό σημαίνει ότι οι μηχανισμοί καταστολής της εγκληματικότητας έχουν αποδυναμωθεί» λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Λάμπρος Μαργαρίτης, καθηγητής Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας στο ΑΠΘ.
Ειδικά ως προς τα όρια της αυτοάμυνας, ο κ. Μαργαρίτης σημειώνει ότι υπάρχουν νομικά κριτήρια σύμφωνα με τα οποία μια αντίστοιχη πράξη συνιστά αδίκημα ή όχι. «Η αυτοάμυνα δεν συνιστά αδίκημα όταν διαπιστωθεί ότι ήταν ο μοναδικός τρόπος για να αποκρουστεί μία απειλή τη δεδομένη στιγμή» λέει ο κ. Μαργαρίτης. Αναφορικά με τη δικαστική τύχη του πολίτη που αποφασίζει να υπερασπισθεί τον εαυτό του, τραυματίζοντας ή και σκοτώνοντας έναν κακοποιό, ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου εξηγεί: «Στις περισσότερες περιπτώσεις σχηματίζεται δικογραφία και πιθανότατα ασκούνται ποινικές διώξεις. Ωστόσο στην πράξη ο ευρισκόμενος σε αυτοάμυνα απαλλάσσεται είτε με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών είτε στη χειρότερη περίπτωση στο ακροατήριο»
Σχόλια