ΔΙΟΛΚΟΣ

Καρύκας Παντελής Η εξαφάνιση της 9ης ρωμαϊκής Λεγεώνας αποτελεί ακόμα άλυτο μυστήριο. H Legio IX Hispana, γνωστή και ως VIIII Hispana είναι άγνωστο πότε ακριβώς συγκροτήθηκε. Ωστόσο τον 1ο αι. π.Χ. εμφανίζεται να μάχεται στον Κοινωνικό Πόλεμο (90 π.Χ.). Ορισμένοι ιστορικοί πάντως υποστηρίζουν ότι η λεγεώνα συγκροτήθηκε από τον Πομπήιο στην Ισπανία το 65 π.Χ. Αργότερα συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Ιουλίου Καίσαρα κατά των Ελβετών, αλλά και στον εμφύλιο κατά του Πομπήιου. Πολέμησε στο Δυρράχιο και στην καταλυτική μάχη των Φαρσάλων, αλλά και στην Αφρική κατά των Πομπιανών. Η λεγεώνα διαλύθηκε μετά το πέρας του εμφυλίου, αλλά ανασυγκροτήθηκε μάλλον από τον Οκταβιανό για να πολεμήσει κατά του Σέξτου Πομπηίου στην Σικελία.

Μαΐου του 1834 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο κατά τη διάρκεια της βαυαροκρατίας. Είχαν κατηγορηθεί ότι συνωμοτούσαν κατά της αντιβασιλείας. Υπέρ της απαλλαγής τους ψηφίζουν οι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Η ποινή τους θα μετατραπεί σε κάθειρξη και θα απελευθερωθούν μόλις ενηλικιωθεί ο Όθων, το Μάιος του 1835. Στις 25 Μαΐου 1834, στο τουρκικό τζαμί του Ναυπλίου, στο πέρας μιας διαδικασίας που προσέβαλε βάναυσα το Γένος των Ελλήνων, ήχησαν τα ακόλουθα λόγια: «Ο Δημήτριος Πλαπούτας και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης καταδικάζονται εις θάνατον ως ένοχοι εσχάτης προδοσίας». Το κράτος των Βαυαρών, σφηνωμένο σαν καρφί στο έδαφός μας από τις Μεγάλες Δυνάμεις, ήθελε να θανατώσει δυο Ελληνες, μπροστάρηδες του πιο ιερού αγώνα, ως «συνωμότες» εναντίον της αντιβασιλείας, η οποία «ζέσταινε» τον θρόνο του ανήλικου Όθωνα.

31/7/1824: Το Βουλευτικό, αποφασίζει την σύναψη και νέου δανείου, λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών κι ενώ η Επανάσταση βρίσκεται σε κρίσιμο στάδιο. Το δεύτερο δάνειο ανέλαβε ο τραπεζιτικός οίκος των αδελφών Ρικάρδο, με ονομαστικό κεφάλαιο 2.000.000 λιρών (26 Ιανουαρίου 1825). Την διαπραγματευτική ομάδα αποτελούσαν και πάλι οι Λουριώτης και Ορλάνδος.

Ο Μακεδονικός Αγώνας είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο της νεώτερης ελληνικής ιστορίας και η ευτυχής έκβασή του υπήρξε τεράστιας εθνικής σημασίας για το γένος των Ελλήνων, γιατί η Μακεδονία αποτελούσε από αρχαιοτάτων χρόνων τη ραχοκοκαλιά των ελληνικών χωρών, όπως αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά και της νεώτερης Μεγάλης Ελλάδας των δύο Ηπείρων και των πέντε Θαλασσών, όπως την οραματίστηκε ο Μέγας Εθνάρχης του γένους μας, Ελευθέριος Βενιζέλος, που θα πει αργότερα: «Εθνικοί λόγοι επιβάλλουν ο Μακεδονικός Αγών να γίνει το Ευαγγέλιον της ελληνικής φυλής … Αξίζει να στεφανωθεί ο αμυντικός εθνικός εκείνος Αγώνας, ο οποίος έσβησε την ντροπήν του 1897, διότι με το παράδειγμα των ηρωικών εθελοντών εξύπνησε και ενθάρρυνε ολόκληρο το αποθαρρυμένον έθνος». Για την οικονομία του χρόνου, θα αναφερθούμε μόνο στην κρητική παρουσία και συμμετοχή, που υπήρξε όχι μόνο η πολυανθρωπότερη, αλλά και η ουσιαστικότερη από άποψη εμπειροπόλεμων αγωνιστών, και επομένως αποφασιστικής σημασίας στην έκβαση αυτού του αγώνα....

Η ευρωπαϊκή προσφυγιά των αρχών του 1900. Η διάλυση των αυτοκρατοριών γέννησε δέκα εκατομμύρια απάτριδες πρόσφυγες που δεν δεχόταν καμιά χώρα. Το περίφημο «διαβατήριο Νάνσεν» που τους έσωσε. Σήμερα, η Ευρώπη, η Αμερική αλλά και ολόκληρος ο δυτικός κόσμος, συζητά παθιασμένα γύρω από το μέγα πρόβλημα των προσφύγων και των μεταναστών. Μετακινήσεις πληθυσμών που φέρνουν τεράστια προβλήματα διαχείρισης στις πλούσιες χώρες υποδοχής, αλλά και πολιτικές ανακατατάξεις που αλλάζουν την εσωτερική εικόνα των χωρών αυτών.

Οι παλινωδίες και τα προβλήματα που δημιούργησε η αλλαγή του ημερολογίου στην Ελλάδα. Οι φόβοι ότι όλοι οι Ορθόδοξοι θα γίνονταν Καθολικοί. Ο διαφορετικός εορτασμός εθνικής παλιγγενεσίας και Ευαγγελισμού. Η δημιουργία των Παλαιοημερολογητών και το δεκαπενθήμερο που ούτε γεννήθηκε, ούτε πέθανε κανένας Έλληνας. Στις 16 Φεβρουαρίου 1923, εισάγεται στην χώρα μας με βασιλικό διάταγμα το Γρηγοριανό ημερολόγιο, στη θέση του παλιού Ιουλιανού. Επειδή με το Ιουλιανό ημερολόγιο χανόταν ένα ημερονύκτιο κάθε 128 χρόνια, η 16η Φεβρουαρίου ορίστηκε ως 1η Μαρτίου. Το Γρηγοριανό ημερολόγιο ίσχυε στην Ευρώπη από αιώνες, συγκεκριμένα το είχε θεσπίσει ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ’ από το 1582, γι αυτό και πήρε το όνομα του, όμως η εφαρμογή του έγινε σταδιακά στις διάφορες χώρες, καθώς η μετάβαση από το ένα στο άλλο δημιουργούσε πλείστα όσα προβλήματα πολιτικού και κυρίως θρησκευτικού περιεχομένου.

Στην Πλατεία Μοναστηρακίου βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα νεότερα μνημεία της Αθήνας, το Μουσουλμανικό τέμενος Τζισταράκη, το οποίο σήμερα αποτελεί παράρτημα του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης.

Η Αλμωπία υποδουλώθηκε στους Τούρκους ακολουθώντας την τύχη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μεταξύ 1385 και 1389 με την εκστρατεία του Μουράτ Α΄  και του Καρά Τιμουρτάς πασά. Η Αλμωπία ονομάζεται καζά (επαρχία) της Καρατζόβας (καρατζά οβασί = μαύρος κάμπος) υπαγόμενη στο σαντζάκι (νομός) της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα χρησιμοποιείται και η ονομασία Μογλενά. 

Μετὰ τὴν ἀνακήρυξι τῆς κυβερνήσεως  «Ἐθνικῆς Ἀμύνης» , ἀπὸ τὸν  Ἐλευθέριο Βενιζέλο , τὸν   ναύαρχο  Κουντουριώτη  καὶ τὸν στρατηγὸ Παναγιώτη Δαγκλῆ , στὶς  26 Σεπτεμβρίου  ( 9 Ὀκτωβρίου ) τοῦ 1916, ἀπὸ τὴν  Θεσσαλονίκη , αὐτομάτως ὁ Κωνταντῖνος Β΄ μπαίνει στὴν λίστα τῶν ἀνεπιθυμήτων. Ξεκινοῦν οἱ διαδικασίες γιὰ νὰ τὸν «ξηλώσουν» μὲ ὅλους τοὺς δυνατοὺς τρόπους, ἐπισήμους κι ἀνεπισήμους.

''  Άγνωστες  Θερμοπύλες  του  Πολέμου  '' "Επί 7 ημέρες, ως τις 25 Μαρτίου η μεραρχία δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά απέκρουσε τα κύματα των επιτιθέμενων αντιπάλων. Οι επιθέσεις και αντεπιθέσεις άρχιζαν με πυκνό κανονιοβολισμό που κατέσκαβε τα υψώματα, για να καταλήξουν σε συμπλοκές,όπου το λόγο είχαν η χειροβομβίδα και η λόγχη. Το ύψωμα 731, μεταξύ Αώου και Άψου, έμεινε θρυλικό. Ως τις 19 Μαρτίου, μετά από σχετική τριήμερη ανάπαυλα, οι Ιταλοί εξαπέλυσαν κατά του υψώματος 731 όχι λιγότερες από 18 επιθέσεις. Το «731», όπως έμεινε γνωστό στην πολεμική ιστορία και των δύο αντιπάλων, υπήρξε ίσως ένα από τα πιο αιματοβαμμένα υψώματα ολόκληρου του παγκοσμίου πολέμου". Αφήγηση ενός Ιταλού, έφεδρου ανθυπολοχαγού, που ηγήθηκε πολλές φορές των ανδρών του στις επιθέσεις κατά του 731 «Όταν εφορμήσαμε την πρώτη φορά κατά του 731, πίστευα ότι δεν θα συναντούσαμε ούτε έναν Έλληνα ζωντανό πάνω στο ύψωμα. Τόσο σφοδροί ήταν οι βομβαρδισμοί ...

  Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-41 (στην Ελλάδα αναφέρεται και ως  Πόλεμος του '40  ή  Έπος του '40 ) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ  Ελλάδας  και συνασπισμού  Ιταλίας και  Αλβανίας , η οποία διήρκεσε από τις  28 Οκτωβρίου   1940 μέχρι τις  31 Μαΐου   1941 , όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας. Επίσημη έναρξη του Πολέμου θεωρείται η « επίδοση του τελεσιγράφου », ενώ μετά τις  6 Απριλίου   1941 , με την  Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα , όπου η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει τέσσερις εισβολείς, συνεχίστηκε ως Ελληνο-ϊταλο-γερμανικός πόλεμος, ή ορθότερα επί της ουσίας Ελληνο-Ιταλο-αλβανο-γερμανο-βουλγαρικός πόλεμος.

ΣΤΙΣ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ο υπουργός των εξωτερικών της Ιταλίας κόμης Τσιάνο, έγραφε στο ημερολόγιο του:   Ο Ντούτσε επανέρχεται. Συνέταξε μια επιστολή δια τον Χίτλερ επί της γενικής καταστάσεως. Υπαινίσσεται επίσης εις αυτήν την επικειμένην ενέργεια μας εις την Ελλάδα, αλλά δεν καθορίζει ούτε την μορφήν ούτε την ημερομηνίαν, διότι φοβείται μήπως τον σταματήσουν δια μίαν ακόμη φοράν. Πολλαί  ενδείξεις μας κά­νουν να πιστεύσουμε ότι εις το Βερολίνον δεν βλέπουν με πολύ ενθουσιασμό την πορεία μας προς Αθήνας. Η ορισθείσα τώρα ημερομηνία είναι η 28η Οκτωβρίου... Αρχίζω να συντάσσω το τελεσίγρα φο, το οποίον ο Γκράτσι θα επιδώσει εις τον Μεταξά εις τας 2 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου. Φυσικά είναι ένα κείμενον το οποίον δεν αφήνει διέξοδον εις την Ελλάδα. Ή θα δεχθεί κατάληψιν ή θα υποστεί επίθεση...». Η ημερομηνία της εισβολής στην Ελλάδα αναβλήθηκε από την 26η στην 28η Οκτωβρίου 1940, κατόπιν επιμονής του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

                                                                                   Manos Sfakianakis 13 Σεπτεμβρίου     (Μέρα μνήμης σήμερα για την Μικρασία και στην απόπειρά μου να την τιμήσω με θύμησες από το ''φευγιό'' των δικών μου από την Μαινεμένη, έγραψα ''σεντόνι''. Συγχωρέστε με αν σας κουράσω, αλλά μου βγήκαν μόνα τους γι αυτή την αληθινή ιστορία).

ελληνοβουλγαρικά σύνορα.  Την εποχή που  κατασκευάστηκαν (1936-1940) θεωρούνταν έργο τιτάνιο, ασύλληπτου κόστους και τεράστιας εθνικής σημασίας.  Το κόστος τους ανήλθε -με μέτριους υπολογισμούς- σε 1,5 δισ. δραχμές. Το ποσό αυτό (του 1936) θα αντιστοιχούσε σήμερα σε παραπάνω από 60 δισ. ευρώ. Το μέγεθός του είναι δυσθεώρητο, ιδιαίτερα εάν ληφθεί υπόψη ο χρόνος που απαιτήθηκε για την ολοκλήρωσή του. Απαιτήθηκε να διανοιχθούν υπόγειες στοές συνολικού μήκους 24 χλμ. και υπόγεια καταφύγια μήκους περίπου 13 χλμ., ενώ για την προσέγγιση στις περιοχές των οχυρών κατασκευάστηκαν 174 χλμ. οδικού δικτύου. Ο στρατιωτικός σχεδιασμός του έργου έγινε από αξιωματικούς του Πεζικού και του Πυροβολικού, ενώ η κατασκευή ανατέθηκε σε αξιωματικούς του Μηχανικού. Ιδιαίτερα σημαντικός υπήρξε ο ρόλος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Συνολικά, η Γραμμή Μεταξά αποτέλεσε ένα τιτάνιο έργο για τα δεδομένα εκείνης της εποχής - και όχι μόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει χαρακ...

- 9-10 Οκτωβρίου 1912. Ο θρίαμβος του Ελληνικού Στρατού στον Σαραντάπορο! «Φεύγουν οι Τούρκοι, φεύγουνε,  Ξυπνήστε από τα µνήµατα, αδικοσκοτωµένοι,  Να ιδήτε την πατρίδα µας ελευθερωµένη. Ξυπνήστε από τα µνήµατα Ραγιάδες, σεις Ραγιάδες, Ξυπνήστε κι ήρθε η Πασχαλιά, χάθηκαν οι Αγάδες…». Η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στις 5 Οκτωβρίου. Ο Ελληνικός Στρατός, 5 μεραρχίες υπό τον Διάδοχο Κωνσταντίνο και τον στρατηγό Δαγκλή, πέρασε τα σύνορα και μπήκε γρήγορα στην Ελασσόνα.

Το παρόν κείμενο αποτελεί μία ελαφρώς εκτενέστερη έκδοση του άρθρου μας με τίτλο  «Κύριες αιτίες της ήττας της Στρατιάς Μ. Ασίας και της καταστροφής του Στρατού τον Αύγουστο του 1922» που δημοσιεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2018 στο «Αφιέρωμα Μνήμης για τη Μικρασιατική Καταστροφή» της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ της Κυριακής. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της Κυριακής, την υπεύθυνη για την έκδοση του «Αφιερώματος Μνήμης στη Μικρασιατική Καταστροφή», δημοσιογράφο κυρία Μαρίνα Ζιώζιου και τον ιστορικό κύριο Βλάση Αγτζίδη που επιμελήθηκε την έκδοση του αφιερώματος, για τη τιμή που μας έκαναν να παρουσιάσουμε τη δική μας άποψη για το τραγικότερο γεγονός της σύγχρονης ιστορίας μας. Επιχειρήσεις ( Σχεδιάγραμμα 1 ) Το πρωί της 13ης Αυγούστου 1922 (π.ημ.) 2  η 1η Τουρκική Στρατιά επιτέθηκε εναντίον των Ελληνικών μεραρχιών που κάλυπταν τη δεξιά πτέρυγα της εξέχουσας του Αφιόν Καραχισάρ. Η Ελληνική διοίκηση υπέστη στρατηγικό αιφνιδιασμό και εξ αιτίας της ...

Ἀντηχεῖ ὁ Γράμμος ἀπὸ τὰ τραγούδια!!! 29 Αὐγούστου 1949. Νίκη τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ἐπὶ τῶν κομμουνιστῶν στὸν Γράμμο. Τέλος τοῦ τριετοῦς Ἐφιάλτου! Τὸ τρίτο καὶ τελευταῖο μέρος τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ἐναντίον τοῦ λεγομένου ΔΣΕ, ὁ ΠΥΡΣΟΣ Γ’, μὲ ἀντικειμενικὸ σκοπὸ τὴν κατάληψη τοῦ τελευταίου ὀχυροὺ τῶν ἀνταρτῶν, τὶς ὀροσειρὲς τοῦ Γράμμου, ἄρχισε μὲ πολὺ καλοὺς οἰωνοὺς καὶ ἀρίστη προετοιμασία για τὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ στὶς 25 Αὐγούστου. Οἱ ἡμέρες ἡσυχίας ποῦ ἐπηκολούθησαν τῆς Νίκης στὸ Βίτσι, στὶς 17 Αὐγούστου, εἶχαν ὅμως δώσῃ τὴν εὐκαιρία καὶ στοὺς ἀντάρτες νὰ προετοιμασθοῦν καὶ νὰ ἀναμένουν τὸν ἀντίπαλο μὲ ὑψηλὸ ἠθικό. Μάλιστα, ὁ Ζαχαριάδης σὲ μήνυμα ποὺ ἔστειλε πρὸς τοὺς μαχητὲς τοῦ ΔΣΕ στὶς  20 Αὐγούστου περιέλαβε καὶ ἕνα πολὺ γνωστὸ σύνθημα: «Ἐδῶ μποροῦμε καὶ πρέπει νὰ θάψουμε τὸν μοναρχοφασισμό», μίαν παραλαγὴ ἐκείνου ποὺ εἶχε χρησιμοποιήσῃ νωρίτερα, τὸ 1948, «ὁ Γράμμος θὰ γίνῃ ἡ ταφόπετρα τοῦ μοναρχοφασισμοῦ».

Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, ο 35oς κατά σειρά πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, γεννήθηκε στο Μπρουκλάιν της Μασαχουσέτης στις 29 Μαΐου 1917. Ήταν γιος του πολυεκατομμυριούχου Τζόζεφ Κένεντι, ο οποίος, αφού έκανε τεράστια περιουσία κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης, έγινε ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του Ρούζβελτ, ο οποίος αργότερα τον διόρισε πρεσβευτή στη Βρετανία (1938-1940).

Παντρεύτηκε περισσότερες από 15 φορές και είχε αδυναμία στις χήρες. Η πιο μικρή ήταν η 9χρονη Αϊσά και έφτιαξε νόμο για την πολυγαμία : O Προφήτης Μωάμεθ, θεμελιωτής του μωαμεθανισμού και συγγραφέας του Κορανίου, ήταν μία ιστορική προσωπικότητα, πάνω στην οποία έπεσαν πολλές φορές τα φώτα της έρευνας. Όχι μόνο για τη σκέψη και τις πράξεις του, που δημιούργησαν μια μεγάλη θρησκεία, αλλά και για την προσωπική του ζωή, η οποία ήταν  αρκούντως ταραγμένη. Σύμφωνα με ιστορικούς, ο προφήτης είχε κατά τη διάρκεια της ζωής του από 15 έως 25 γυναίκες. Οι ιστορικοί δεν συμφωνούν στον ακριβή αριθμό, όλοι όμως παραδέχονται ότι ο Μωάμεθ ήταν μάλλον μανιακός γυναικάς. Είχε επίσης ιδιαίτερη αδυναμία στις χήρες, άγνωστο γιατί. Πρώτη του γυναίκα ήταν η Μαζάρα, δύο φορές χήρα και 15 χρόνια μεγαλύτερή του, κόρη του αφεντικού όπου δούλευε ο Μωάμεθ. Όσο ζούσε η Μαζάρα, ο Μωάμεθ ήταν ήσυχος κι έκανε μαζί της πέντε παιδιά, αλλά, αφότου πέθανε, ο προφήτης απελευθερώθηκε.