ΔΙΟΛΚΟΣ

Υπάρχουν πολλά στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν, ότι ο Πόντιος Πιλάτος και ο Χριστός μίλησαν στην ελληνική γλώσσα, καθώς τα Ευαγγέλια δεν αναφέρουν την ύπαρξη διερμηνέα, ενώ επίσης η ελληνική γλώσσα ήταν διαδεδομένη παντού και οι πάντες γνώριζαν, τουλάχιστον, στην εξελληνισμένη Παλαιστίνη, να μιλούν και να γράφουν ελληνικά!

Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα του Πάσχα είναι το βάψιμο των αυγών, το οποίο είθισται να γίνεται τη Μεγάλη Πέμπτη. Το βάμιψο των αυγών είναι ένα προχριστιανικό συμβόλο της ζωής, ενισχυμένο με τον συμβολισμό του κόκκινου χρώματος από το αίμα της θυσίας του Χριστού και αποτελεί για το Πάσχα απαραίτητο σύμβολο. Το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το περίβλημα του αυγού , αλλά έκρυβε μέσα του τη «Ζωή», αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε.

        Αποστολή Ιεροσόλυμα Μαρία Γιαχνάκη  Περπατώντας στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ  νιώθεις συναισθήματα που δε μπορείς να περιγράψεις με λόγια. Τα πλακόστρωτα που πατήθηκαν μέσα στους αιώνες ξεχύνονται μπροστά σου έτοιμα να σε οδηγήσουν σε μια περιπέτεια ψυχής και σκέψεων. Όποιος επισκέπτεται την Άγια πόλη της Ιερουσαλήμ κανείς δεν φεύγει ο ίδιος και πάντα επιστρέφει να νιώσει την αύρα της ψυχικής γαλήνης και της αποστασιοποίησης από την καθημερινότητα. Από κάθε σοκάκι ξεπηδάνε οι στιγμές που ο Ιησούς βίωσε από το μαρτύριο ως την Ανάσταση. Οι επισκέπτες περπατούν βήμα βήμα στα βήματα του ακολουθώντας την διαδρομή της Σωτηρίας για την ανθρώπινη ψυχή.

Το μυστήριο με την αυθεντικότητα της Ιεράς Σινδόνης κρατάει αιώνες. Το κομμάτι υφάσματος που φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού στον καθεδρικό ναό του Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή στο Τορίνο της Ιταλίας έχει χωρίσει πιστούς και επιστήμονες σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, με τους πρώτο υς να υποστηρίζουν ότι πρόκειται όντως για το σάβανο που τύλιξε το άψυχο σώμα του Ιησού μετά την Αποκαθήλωση και τους δεύτερους να μιλούν για ανθρώπινο δημιούργημα. Από την πρώτη επίσημη αναφορά στην Ιερά Σινδόνη, η οποία τοποθετείται το 1204 μ.Χ, το μυστήριο γύρω από αυτή συνεχίζει να συναρπάζει πολλούς, ενώ καμία έρευνα δεν έχει καταφέρει να δώσει σαφείς απαντήσεις. Το μυστήριο της Ιεράς Σινδόνης Η Σινδόνη, που έχει διαστάσεις 4,4 επί 1,2 μέτρα έχει πάνω της αποτυπωμένη με παράξενο τρόπο, σαν αρνητικό φωτογραφίας, την εικόνα ενός σταυρωμένου άνδρα που πιστεύεται ότι είναι ο Χριστός. Γύρω από το κεφάλι, υπάρχει κάτι που φαίνεται ως σημάδια από αγκάθινο στεφάνι. Όλο το ξεθωριασμένο και φθαρμένο αυτό ...

Κείμενο «Είναι τιμιότερο να κινδυνεύουμε να σώσουμε έναν ένοχο παρά να καταδικάσουμε έναν αθώο» αναφέρει ο Πλάτων. Μία ρήση του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου η οποία εάν αποτελούσε γνώμονα και καθοριστικό κριτήριο στις σπουδαιότερες δίκες της ιστορίας του κόσμου, το αποτέλεσμα αυτών των δικών θα ήταν τελείως διαφορετικό.  Και πιθανότατα διαφορετική θα ήταν και η ιστορία του κόσμου γιατί, πάνω σε αυτές τις άδικες ή ατεκμηρίωτες αποφάσεις, έχουνε χαραχτεί σημαντικές πορείες οι οποίες επηρέασαν την ποιότητα της ζωής αλλά και του πνεύματος του ανθρώπου. 

Ο Ιούδας λαμβάνει τα 30 αργύρια (Φωτογραφία: Shutterstock) Κατά το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού για «30 αργύρια».  Και με ένα φιλί τον υπέδειξε στους στρατιώτες του αρχιερέα Καϊάφα, ο οποίος τον παρέδωσε στους στρατιώτες του Πόντιου Πιλάτου.  Σύμφωνα με κείμενα διάφορων προφητών, ερευνητές εκτιμούν πως τα 30 αργύρια ήταν τυριανά σεκέλ, νόμισμα της Τύρου, αρχαίας πόλης του Λιβάνου.

Στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιγιαλείας, λέγεται ότι δώρισαν οι Παλαιολόγοι τα Aχραντα Πάθη του Σωτήρος Ιησού Χριστού, μεταξύ των οποίων φυσικά είναι και το ακάνθινο στεφάνι. Τα Άχραντα Πάθη του Χριστού είναι τεμάχια από το Τίμιο Ξύλο, το ακάνθινο Στεφάνι, τη Χλαμύδα, τον Κάλαμο, τον Σπόγγο, τα καρφιά, τα οποία σώζονται άθικτα μέχρι σήμερα. Η λειψανοθήκη «Τα Άχραντα Πάθη»

Από την Κρήτη ως τη Θράκη και από τη Ρόδο ως την Κέρκυρα κάθε γωνιά της Ελλάδας γιορτάζει το Πάσχα με το δικό της μοναδικό τρόπο. Έθιμα και παραδόσεις της Μεγάλης Παρασκευής ζωντανεύουν στην πλουσιότερη, σε λαογραφικές εκδηλώσεις, γιορτή της χριστιανοσύνης. Μακεδονία Στο Λιτόχωρο Πιερίας, το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών. Κεντρική Ελλάδα Στο Αιτωλικό, πολλοί προσκυνητές επισκέπτονται το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου βρίσκεται ο Επιτάφιος, ιστορικό κειμήλιο του 13ου - 14ου αιώνα. Την Κυριακή του Πάσχα, κάθε γειτονιά είναι μία μεγάλη υπαίθρια ψησταριά, όπου ο χορός και το τραγούδι έχουν τον πρώτο λόγο, ενώ προσφέρονται κρασί και παραδοσιακοί μεζέδες δωρεάν.

Εξι ανακρίσεις, τέσσερις βασανισμοί. Η Σταύρωση, ο Θάνατος, η Ανάσταση. Τα Πάθη… Τι αναφέρουν οι επιστήμονες για το Θείο δράμα Υπάρχει, άραγε, επιστημονική εξήγηση για τον θάνατο του Ιησού Χριστού; Γιατί καταρρίπτεται η θεωρία όσων αμφισβητούν ότι πέθανε πάνω στον Σταυρό, άρα εξηγούν «λογικά» την Ανάσταση; Ποια θα μπορούσε να είναι η «νεκροψία» και η «ιατροδικαστική έκθεση» για το μαρτύριο και τον θάνατό Του;

Οι τρεις Μάγοι είναι μέρος κάθε ιστορίας των Χριστουγέννων. Αλλά στην πραγματικότητα στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο αναφέρονται μόνο «μάγοι από την Ανατολή». Το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο αφηγείται ότι μάγοι από την Ανατολή, οδηγούμενοι από τα αστέρια μετέβησαν στη Βηθλεέμ για να αναζητήσουν το νεογέννητο βασιλιά των Ιουδαίων. Τον βρήκαν σε ένα στάβλο και έδωσαν στον νεογέννητο Ιησού χρυσό, λιβάνι και μύρο.

Η εικόνα της Παναγίας είναι ένα σύμβολο για τους Έλληνες του Πόντου. Χαρακτηριστική για τη σημασία της είναι η δήλωση του Λεωνίδα Ιασωνίδη, υπουργού Πρόνοιας της κυβέρνησης Ελ. Βενιζέλου, όταν επί των ημερών του, η εικόνα ήρθε στην Ελλάδα: «Eν Eλλάδι υπήρχαν οι Πόντιοι, αλλά δεν υπήρχεν ο Πόντος. Mε την εικόνα της Παναγίας Σουμελά ήλθε και ο Πόντος». Η εικόνα, σύμφωνα με την παράδοση της εκκλησίας δημιουργήθηκε από τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά.

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς   Μπαλαούρας: τι ενδιαφέρον όνομα!!  Και επειδή είμαστε λαός που μας αρέσει να παίζουμε -“αεί παίδες εισί οι Έλληνες”- ενίοτε με τα ονόματά μας και τα ετυμολογικά τους… γενέθλια, θα αναζητήσουμε τα λεκτικά…”γενοτόπια” του  “μπαλαούρα”.  Εκ πρώτης όψεως συνίσταται, εκ των κάτωθι δύο συνθετικών: μπάλα + ούρα, γενική μπαλαούρας .  Η μπάλα, ίσως παράγεται από το ρήμα πάλλω, που σημαίνει σείομαι, αναπηδώ, σκιρτώ – αλλά μάλλον είναι παρετυμολογία – ή από το ρήμα άλλομαι που σημαίνει πηδώ, εξού και άλμα .  Τέλος πάντων το πρώτο συνθετικό δεν μας ενδιαφέρει και τόσο. Το δεύτερο επιφυλάσσει εκπλήξεις, απρόσμενες…

Η εικόνα της Αναστάσεως στην ορθόδοξη Εκκλησία έχει δύο τύπους: Ο ένας είναι η κάθοδος του Χριστού στον Άδη, ο δεύτερος εικονογραφικός τύπος είναι εκείνος που εικονίζει άλλοτε τον Πέτρο και τον Ιωάννη στο κενό Μνημείο και άλλοτε τον άγγελο που «επί τον λίθο καθήμενος» εμφανίστηκε στις Μυροφόρες. Αργότερα η εικόνα της Αναστάσεως του τύπου αυτού πλουτίστηκε με τις σκηνές της εμφάνισης του Χριστού στη Μαρία Μαγδαληνή (το «Μη μου άπτου») και στις δύο Μαρίες (το «Χαίρε των Μυροφόρων»).  Ο Λεωνίδας Ουσπένσκη γράφει σχετικά: « Οι δύο αυτές συνθέσεις χρησιμοποιούνται στην Ορθόδοξη Εκκλησία ως εικόνες της Αναστάσεως. Στην παραδοσιακή ορθόδοξη αγιογραφία η πραγματική στιγμή της Ανάστασης του Χριστού ουδέποτε απεικονίστηκε. Τόσο τα Ευαγγέλια, όσο και η Παράδοση της Εκκλησίας, σιγούν για τη στιγμή αυτή και δε λένε πως ο Χριστός αναστήθηκε, πράγμα που δεν κάνουν για την Έγερση του Λαζάρου. Ούτε η εικόνα δείχνει αυτό.

  Από την Κρήτη ως τη Θράκη και από τη Ρόδο ως τη Κέρκυρα κάθε γωνιά της Ελλάδας γιορτάζει το Πάσχα με το δικό της μοναδικό τρόπο. Έθιμα και παραδόσεις της Μεγάλης Παρασκευής ζωντανεύουν στην πλουσιότερη, σε λαογραφικές εκδηλώσεις, γιορτή της χριστιανοσύνης. Μακεδονία Στο Λιτόχωρο Πιερίας, το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών.   Κεντρική Ελλάδα Στο Αιτωλικό, πολλοί προσκυνητές επισκέπτονται το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου βρίσκεται ο Επιτάφιος, ιστορικό κειμήλιο του 13ου - 14ου αιώνα. Την Κυριακή του Πάσχα, κάθε γειτονιά είναι μία μεγάλη υπαίθρια ψησταριά, όπου ο χορός και το τραγούδι έχουν τον πρώτο λόγο, ενώ προσφέρονται κρασί και παραδοσιακοί μεζέδες δωρεάν.  

Ο Ιησούς άφησε την τελευταία του πνοή την Παρασκευή, 3 Απριλίου του 33 μ.Χ. ισχυρίζεται μία έρευνα, η οποία συνδέει το θάνατο του Ιησού, με έναν σεισμό Η έρευνα, για το πότε ακριβώς πέθανε ο Ιησούς και η οποία διεξήχθη από το International Geology Review, εξέτασε τη σεισμική δραστηριότητα γύρω από τη Νεκρά Θάλασσα, η οποία απέχει περίπου 20 χλμ από την πόλης της Ιερουσαλήμ.

        Αποστολή Ιεροσόλυμα Μαρία Γιαχνάκη  Περπατώντας στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ  νιώθεις συναισθήματα που δε μπορείς να περιγράψεις με λόγια. Τα πλακόστρωτα που πατήθηκαν μέσα στους αιώνες ξεχύνονται μπροστά σου έτοιμα να σε οδηγήσουν σε μια περιπέτεια ψυχής και σκέψεων. Όποιος επισκέπτεται την Άγια πόλη της Ιερουσαλήμ κανείς δεν φεύγει ο ίδιος και πάντα επιστρέφει να νιώσει την αύρα της ψυχικής γαλήνης και της αποστασιοποίησης από την καθημερινότητα. Από κάθε σοκάκι ξεπηδάνε οι στιγμές που ο Ιησούς βίωσε από το μαρτύριο ως την Ανάσταση. Οι επισκέπτες περπατούν βήμα βήμα στα βήματα του ακολουθώντας την διαδρομή της Σωτηρίας για την ανθρώπινη ψυχή.

Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του Ιησού τα ευαγγέλια δεν μας λένε τίποτα. Παραμένουν ιδιαίτερα σιωπηλά για το τι έκανε μεταξύ δώδεκα και τριάντα ετών. Πολλοί θρύλοι εμφανίστηκαν για να καλύψουν το κενό που υπάρχει στις ‘επίσημες’ πηγές πληροφόρησης. Τι να συνέβη άραγε σ’ αυτά τα σκιασμένα χρόνια και γιατί αποσιωπήθηκαν; «Και μόλις έφτασε εκεί, εγκαταστάθηκε στην πόλη Ναζαρέτ, για να εκπληρωθεί εκείνο που λέχθηκε από τους προφήτες, ότι δηλαδή θα ονομαστεί Ναζωραίος.   Τις ημέρες εκείνες, εμφανίζεται ο Ιωάννης ο βαπτιστής και κηρύττει στην έρημο της Ιουδαίας»  (κατά Ματθαίον 1:23-2:1) Στους παραπάνω στίχους από το ευαγγέλιο που έγραψε ο Ματθαίος εντοπίζεται ένα κενό 25 περίπου ετών. Η εγκατάσταση στη Ναζαρέτ έγινε όταν ο Ιησούς ήταν μικρό παιδί, ενώ οι «...ημέρες εκείνες...» της αμέσως επόμενης γραμμής μιλούν για την εμφάνιση του Ιωάννη, όταν ο Ιησούς κόντευε πια τα τριάντα. Φαίνεται πράγματι ότι ο Ευαγγελιστής είχε γράψει τουλάχιστον μια επιπλέον παράγραφο μεταξύ ...

Το δράμα του Γολγοθά, η σταύρωση του Ιησού Χριστού, ήταν μεν μια από τις πολλές σταυρώσεις της εποχής Του, ήταν όμως αυτή που είχε μοναδική σημασία για την ανθρώπινη Ιστορία σε νόημα και συνέπειες. Η εκούσια θυσία Του στο σταυρό πρόσφερε τη σωτηρία στον αμαρτωλό άνθρωπο και άνοιξε το δρόμο προς τον Πατέρα. Αν και έχουν περάσει από το γεγονός της θυσίας Του τόσοι αιώνες, δεν έχει ακόμα εξαντληθεί το ενδιαφέρον των Χριστιανών για την εξακρίβωση των λεπτομερειών της σταύρωσης του Χριστού. Το ενδιαφέρον αυτό δεν βρίσκει επαρκή και πλήρη ικανοποίηση στη λακωνική συντομία των Ευαγγελίων.  Οι πληροφορίες τους για τη σταύρωση Του Ιησού και των ληστών που σταυρώθηκαν μαζί Του είναι λιγοστές, πιθανώς επειδή η διαδικασία αυτή ήταν γνωστή στους συγχρόνους τους, προς τους οποίους και απευθύνονταν τα Ευαγγέλια.  Η λακωνικότητα των πληροφοριών αφήνει πάρα πολλά κενά και δεν προσφέρει σαφή και πλήρη εικόνα της σταύρωσης. Για παράδειγμα, μόνον η αφήγηση του Ιωάννη γι’ αυτά...

Γεσθημανή στα εβραϊκά σημαίνει «ελαιοτριβείο». Στον Κήπο όπου σήμερα σώζονται ελάχιστες ελιές με τεράστιους κορμούς, όπως βλέπετε στο φωτορεπορτάζ του briefingnews, έκανε ο Ιησούς και την τελευταία και συγκλονιστικότερη προσευχή πριν τη Σταύρωση. Για να φθάσει εκεί περπάτησε δύο χιλιόμετρα από το Υπερώο όπου διεξήχθη ο Μυστικός Δείπνος με τους έντεκα από τους μαθητές του…

Ο Ιησούς Χριστός ξεψύχησε πάνω στον Σταυρό του μαρτυρίου την Παρασκευή, 3 Απριλίου του 33 μ.Χ. σύμφωνα με μία έρευνα που συνδέει τον θάνατο Του με έναν σεισμό. Η έρευνα, για το πότε ακριβώς πέθανε ο Ιησούς και η οποία διεξήχθη από το International Geology Review, εξέτασε τη σεισμική δραστηριότητα γύρω από τη Νεκρά Θάλασσα, η οποία απέχει περίπου 20 χλμ από την πόλης της Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, στο κεφάλαιο 27, καθώς ο Ιησούς ξεψυχούσε επάνω στον σταυρό, ένας δυνατός σεισμός έπληξε την περιοχή, κάνοντας τάφους να σπάσουν και τον ουρανό να σκοτεινιάσει. Θέλοντας να βρουν την ακριβή ημερομηνία θανάτου του Ιησού, οι ερευνητές εξέτασαν αναφορές από κείμενα, καθώς και γεωλογικά και αστρονομικά αρχεία.