ΟΤΑΝ ΕΞΑΝΤΛΗΘΟΥΝ ΤΑ ΛΑΘΗ
Οι υποκριτικοί θρήνοι των πολύχρωμων «αριστερών» πολυτελείας Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου Τ’ ομολογώ: καμιά Ελπίδα δεν έχω. Οι τυφλοί μιλάνε για διέξοδο. Εγώ Βλέπω. Όταν εξαντληθούν τα λάθη Αντικρύ μας θα κάθεται Σαν τελευταίος σύντροφος το μηδέν. Μπρεχτ Πολλοί δεν ήταν τυφλοί. Έβλεπαν εδώ και πολλά χρόνια. Έβλεπαν τη νέα αποικιοκρατική κατοχή, αλλά οι τυφλοί ήταν πλήθος και το χειρότερο: «Χρήσιμοι ηλίθιοι» που άκουγαν τους ποικίλους δήμιους και τα πολύχρωμα, επιδοτούμενα φερέφωνα των νέων τρομοκρατικών ιδεολογημάτων: Του «αντιεθνικισμού», του «αντιρατσισμού», της «πολυπολιτισμικότητας» κ.λπ… ΣΗΜΕΡΑ, διαπιστώνουν ότι «αντικρύ μας κάθεται σαν τελευταίος σύντροφος το μηδέν»: Με την αυθάδη, στραταρχική στολή του ΔΝΤ… Ο Μπρεχτ έγραψε ένα λάθος στίχο: Δεν ήταν τα «λάθη» που εξαντλήθηκαν». Ήταν οι προδοσίες που εξαντλήθηκαν… Ήταν οι προδοσίες όλων αυτών των πολύχρωμων «συντρόφων» της «αριστεράς» που ωρύονται, σήμερα, για...