ΔΙΟΛΚΟΣ

Πώς φτάσαμε στον θάνατο τριών ανθρώπων; Σιγά σιγά και με την ανοχή όλων μας. Για την ακρίβεια το ερώτημα είναι πώς δεν φτάσαμε νωρίτερα ώς εδώ. Πώς και δεν θρηνήσαμε κι άλλους νεκρούς. Οταν σε κάθε πορεία δίκην τελετουργικού οι μολότοφ πέφτουν σαν βροχή ήταν στατιστικά βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα γινόταν το κακό. Κι έγινε... Δεν ήταν η κακιά στιγμή, δεν ήταν ατύχημα. Ηταν η συνισταμένη πολλών παραγόντων, που καλλιεργούσαν και ενθάρρυναν αυτήν την επικίνδυνη ανομία. Οπως έγινε και με το τρομοκρατικό φαινόμενο που επιβίωσε επί μακρόν στη χώρα έτσι και αυτή η χαμηλής έντασης τρομοκρατία βρήκε πρόσφορο κοινωνικό έδαφος να αναπτυχθεί. Ηταν πολλοί εκείνοι που χαίρονταν κάθε φορά που φλέγονταν τράπεζες. Δεν περίμεναν φυσικά ότι κάποια στιγμή μαζί με τα οικήματα θα καίγονταν και άνθρωποι. Ολοι μιλούσαμε για γνωστούς-αγνώστους και ελεεινολογούσαμε την αστυνομία που δεν τους συλλαμβάνει. Μα, σαν πιανόταν κάποιος, πάντα και πριν δικαστεί βαφτιζόταν «αθώος». Ετσι τουλάχιστον ισχυ...

FT Κίνα και Ιράν Καθώς τα Ηνωμένα Εθνη προετοιμάζουν το έδαφος για την προώθηση ψηφίσματος που θα επιβάλει νέες κυρώσεις σε βάρος του Ιράν, η θέση της Κίνας παραμένει υπό διερεύνηση. Οι ψήφοι της Ρωσίας, της Τουρκίας και της Βραζιλίας θα έχουν τη δική τους αξία, αλλά αν η Κίνα προβάλει βέτο, το νέο πακέτο δεν θα ψηφιστεί. Γι’ αυτό Αμερικανοί διπλωμάτες και Ισραηλινοί στρατηγοί έχουν σπεύσει στο Πεκίνο με την ελπίδα να το πείσουν για την ανάγκη των κυρώσεων. Ισως οι Κινέζοι συμφωνήσουν τελικά με τα μέτρα. Ομως δεν θα ακολουθήσουν ποτέ τον τύπο των κυρώσεων για τον οποίον έχει μιλήσει η Χίλαρι Κλίντον, με αποτέλεσμα ακόμη και η επιβολή νέων μέτρων να μην οδηγήσει πουθενά. Το Ιράν θα βρεθεί πιο κοντά στην κατασκευή πυρηνικής βόμβας και η Μέση Ανατολή θα συρθεί σε νέο πόλεμο. Η Κίνα έχει κάθε λόγο να εμφανίζεται ήπια έναντι του Ιράν, δεδομένου ότι ως νέος ενεργειακός κολοσσός έχει στραμμένο το βλέμμα προς το Ιράν, τόσο για πετρέλαιο, όσο και για φυσικό αέριο, ενώ παράλληλα ...

Η Ελλάδα είναι όσο ποτέ άλλοτε αποδυναμωμένη, και όχι μόνο στο οικονομικό επίπεδο. Η οικονομία δεν ήταν ποτέ αποκομμένη από την πολιτική. Γι’ αυτό και η διαπραγματευτική ισχύς της Ελλάδας βρίσκεται στο ναδίρ σε όλα τα επίπεδα. Είναι εκτεθειμένη και στα εθνικά θέματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα δεχθεί στρατιωτική επίθεση. Σημαίνει, όμως, ότι στον διαρκή διπλωματικό πόλεμο θέσεων η απώλεια κύρους και διαπραγματευτικής δύναμης αντανακλάται στον τρόπο που την αντιμετωπίζουν αντίπαλοι και γείτονες. Στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών δεν επίκειται μόνο η επίσκεψη Ερντογάν. Επίκειται και η έναρξη ενός πολυδιάστατου δομημένου διαλόγου, στο πλαίσιο του οποίου οι διερευνητικές επαφές θα μετατραπούν σε εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση. Η πείρα αποδεικνύει ότι η Αγκυρα εκμεταλλεύεται τις στιγμές αδυναμίας της Ελλάδας. Υπενθυμίζουμε τα πλήγματα εναντίον της ελληνορθόδοξης μειονότητας στην Κατοχή, το πογκρόμ εναντίον της ίδιας μειονότητας το 1955 όταν η Ελλάδα ήταν ακέφαλη λόγω της α...

DER SPIEGEL Το όραμα καλά κρατεί... Ακόμη και ο Ομπάμα παραδέχτηκε ότι δεν θα ζει για να δει το όραμά του για έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά να γίνεται πραγματικότητα. Και παρά τις δεσμεύσεις του αυτές τις μέρες στη Σύνοδο της Ουάσιγκτον, δεν υπάρχει κάποιος που να προσδοκά σπουδαίες εξελίξεις. Σε ό, τι αφορά, δε, τις συζητήσεις για τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν, αυτές θα χρειαστούν, ούτως ή άλλως, περισσότερο χρόνο από αυτόν μιας διάσκεψης. Είναι ήδη γνωστό ότι ο Ομπάμα ευελπιστεί πως η διεθνής κοινότητα θα αποφασίσει τον Ιούνιο την επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων εναντίον της Τεχεράνης. Με αυτή τη λογική, ο Αμερικανός πρόεδρος χρησιμοποιεί τη διάσκεψη ως ευκαιρία για κατ’ ιδίαν συνομιλίες με ηγέτες απ’ όλον τον κόσμο συμπεριλαμβανομένης και της Αγκελα Μέρκελ. Οταν ο Ομπάμα, ως νεαρός γερουσιαστής, ταξίδεψε στη Ρωσία, την Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν, το 2005, είχε σοκαριστεί από την εντυπωσιακά πλημμελή φύλαξη των πυρηνικών εγκαταστάσεων. Εκτοτε, τα πράγματα βελτιώθηκαν...

Ωραία λοιπόν. Τελειώνει το πρωτάθλημα με τροπαιούχο τον Παναθηναϊκό, τελειώνει, σύμφωνα τουλάχιστον με την κυβέρνηση, και η αγωνία μας αν θα επιβιώσουμε οικονομικά την επόμενη τριετία, αφού, θρίαμβος μέγας, καταφέραμε να αποσπάσουμε δάνεια με επιτόκια μόλις 5% τη στιγμή που οι εταίροι μας, μη θριαμβεύσαντες αυτοί, δανείζονται με το εξουθενωτικό 3%. Τα κομμένα δάχτυλα, αυτή είναι η εικόνα (μια από τις τόσες εικόνες άλγους και άγους) που σημάδεψε το λήγον πρωτάθλημα, ιδίως μετά την κυνική διαβεβαίωση των δικηγόρων ότι, εις πείσμα των φωτογραφιών και της κάμερας, επρόκειτο για απλό σπάσιμο νυχιού και όχι για ακρωτηριασμό δύο δαχτύλων μιας υπαλλήλου φύλαξης. Με κομμένα δάχτυλα, κι ας μην το συναισθάνονται, σηκώνουν το τρόπαιό τους οι πρωταθλητές. Με δάχτυλα κομμένα από τη φλύαρη σύγχυση και την αμέθοδη πολιτική της, κι ας μη θέλει να το πιστέψει, τράβηξε το πιστόλι της η κυβέρνηση. Και, παρά τους συνήθεις διθυράμβους, με επίσης κομμένα δάχτυλα, αυτή τη φορά από τους εμ...

The New York Times οικονομία της Ελλάδας βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Οι προοπτικές διάσωσης της χώρας υπονομεύονται κυρίως λόγω της γερμανικής ξεροκεφαλιάς και τα απαγορευτικά επιτόκια των ελληνικών ομολόγων έχουν εκτινάξει το κόστος δανεισμού. Το γεγονός έχει συνέπεια να αυξάνεται συνεχώς το χρέος, επιτείνοντας έτσι την ανησυχία των επενδυτών. Αυτήν τη στιγμή, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα μπορούσε η Ελλάδα να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο που την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία. Πρόκειται βέβαια για μία θλιβερή εξέλιξη. Το μεγάλο ερώτημα για εμάς τους υπόλοιπους, όμως, είναι αν μπορούμε να πάρουμε κάποιο μάθημα από την ελληνική περίπτωση. Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα πληρώνει το τίμημα της δημοσιονομικής της ανευθυνότητας. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι αυτή η ανευθυνότητα δεν αρκεί από μόνη της για να εξηγήσει τις δραματικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών. Το κλειδί για να καταλάβουμε τι συνέβη στην Ελλάδα δεν είναι το χρέος της, το ο...