ΔΙΟΛΚΟΣ

Μια γαλλική επιστολή από έναν άγνωστο συγγραφέα προς τους προξένους της πόλης με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 1638. [Credit: Musée de La Poste] Σε ένα βίντεο μπορεί να θαυμάσει κάποιος τον τρόπο που οι βασιλείς και οι ευγενείς «ασφάλιζαν» τα γράμματα και τα μηνύματα που έστελναν βασιλιάδες, βασίλισσες και ευγενείς, εξασφαλίζοντας με έναν περίπλοκο χειροτεχνικό τρόπο ότι κανένα μάτι και κανένα χέρι δε θα ανοίξει το σημείωμα και δε θα διαρρεύσει τα μυστικά που γράφει. Η Βρετανική Βιβλιοθήκη  έχει μια μόνιμη έκθεση  που αναδεικνύει μερικά από τα σημαντικά αυτά ξεκλειδωμένα γράμματα. Η πρόσφατη έρευνα του ΜΙΤ, σε συνεργασία με επιστήμονες από το Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και τη Βρετανική Βιβλιοθήκη υπογραμμίζει την τεχνική με την οποία κλείδωναν οι επιστολές τριών πολυσυζητημένων βασιλισσών, της Ελισάβετ, της Αικατερίνης των Μεδίκων και της Μαρίας, Βασίλισσας της Σκωτίας. Για να προστατεύσουν την αλληλογραφία τους από τους κατάσκοπους που γέμιζαν τα παλ...

  Η Άμφεια ανήκε στη Μεσσηνία1. Μνημονεύεται μόνο από τον Παυσανία (IV 5,9)2, μάλιστα όχι ακριβώς ως γεωγραφικό σημείο αναφοράς του οδοιπορικού του, αλλά κατά την εξιστόρηση των Μεσσηνιακών πολέμων. Το χωρίο του Παυσανία είναι από τα πλέον ακριβόλογα και θαυμαστό για την οικονομία της περιγραφής του:  η δε Άμφεια προς τη Λακωνική πόλισμα ήν εν τη Μεσσηνία, μεγέθει μεν ου μέγα, επί λόφου δε υψηλού κείμενον, και υδάτων πηγάς είχεν αφθόνους... Ο περιηγητής δίνει λιτά το πολιτικό- οικιστικό status της Άμφειας ( :πόλισμα ήν ... μεγέθει μεν ου μέγα ), τη γεωγραφική της θέση (:  προς τη Λακωνική... εν τη Μεσσηνία ) και την εδαφική μορφολογία του τόπου ( επί λόφου υψηλού κείμενον, και υδάτων πηγάς είχεν αφθόνους ).  Η Άμφεια αποτελούσε μικρό παραμεθόριο οικισμό στη ΒΑ Μεσσηνία, στα σύνορα με τους Αρκάδες και τη Σπάρτη, και επάνω σε μία των κυρίων οδών που διέσχιζαν την περιοχή. Η σημασία της, κατά τον Παυσανία, έγκειται στο ότι καταλήφθηκε αιφνίδια από τη Σπάρτη αποτελώντας ...

  Ο λόγος που πέθαναν οι Νεάντερταλ πριν από 40.000 χρόνια εξακολουθεί να είναι αμφιλεγόμενος, κι έτσι ο εξελικτικός βιολόγος Nicholas Longrich εξετάζει τα στοιχεία για έναν πόλεμο μεταξύ αυτών και των σύγχρονων ανθρώπων. Πριν από περίπου 600.000 χρόνια, η ανθρωπότητα χωρίστηκε στα δύο. Η ομάδα που μας εμπεριέχει έμεινε στην Αφρική. Η άλλη, η ομάδα των Νεάντερταλ, κατευθύνθηκε στην Ασία και μετά στην Ευρώπη. Δεν ήταν οι πρόγονοί μας, αλλά ένα αδελφό είδος, που εξελίχθηκε παράλληλα. Οι Νεάντερταλ μας συναρπάζουν λόγω της θεωρίας τους για το ποιοι ήμασταν και ποιοι θα μπορούσαμε να γίνουμε. Είναι δελεαστικό να βλέπουμε τους Νεάντερταλ να ζουν ειρηνικά στη φύση ο ένας με τον άλλον. Εάν όντως συνέβαινε αυτό, ίσως τα δεινά της ανθρωπότητας, κυρίως η βία και ο πόλεμος, δεν είναι τελικά έμφυτα, αλλά μάλλον σύγχρονες εφευρέσεις. Η βιολογία και η παλαιοντολογία, ωστόσο, παρουσιάζουν μια πιο σκοτεινή εικόνα. Σε περιόδους που δεν υπήρχε ειρήνη, οι Νεάντερταλ ήταν πιθανώς εξειδικευμένοι μαχητέ...