ΔΙΟΛΚΟΣ

ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΚΑΪΣΕΡΛΙΔΗΣ Ένα νέο κεφάλαιο στο μυστήριο γύρω από την κατασκευή των πυραμίδων έρχεται να ανοίξει μια ανακάλυψη στην έρημο της Αιγύπτου. Δύο τεράστιες θαμμένες κατασκευές κοντά στην Κόκκινη Πυραμίδα του Νταχσούρ, που για δεκαετίες θεωρούνταν πιθανός δρόμος μεταφοράς λίθων ή φυσικές ανυψώσεις του εδάφους, ενδέχεται να αποτελούσαν μέρος ενός εξελιγμένου υδραυλικού συστήματος των αρχαίων Αιγυπτίων. Σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Καΐρου, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature, οι κατασκευές δεν είχαν πιθανότατα ως κύριο σκοπό τη μεταφορά υλικών, αλλά τη διαχείριση του νερού: τη συγκράτηση πλημμυρών, την παγίδευση ιζημάτων και την προστασία της περιοχής όπου ο Φαραώ Σνεφρού, πατέρας του Χέοπα, κατασκεύασε ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της 4ης δυναστείας (2600 π.Χ.). Η θεωρία, αν επιβεβαιωθεί με αρχαιολογικές ανασκαφές, θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες αντιλαμβάνονται τις τεχνολογικές δυνατότητες των αρχαίων Αιγυπ...

Για δεκαετίες ήταν τόπος εξορίας, σήμερα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας και μία από τις πιο προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας Για σχεδόν μισό αιώνα, η Γυάρος παρέμεινε απρόσιτη για τον έξω κόσμο. Το νησί των Κυκλάδων , γνωστό για το σκοτεινό παρελθόν του ως τόπος εξορίας και φυλακή πολιτικών κρατουμένων, αλλά και αργότερα ως πεδίο βολής του Πολεμικού Ναυτικού, δεν γνώρισε ποτέ τουριστική ανάπτυξη ούτε απέκτησε μόνιμους κατοίκους. Κι όμως, αυτή ακριβώς η μακροχρόνια ανθρώπινη απουσία φαίνεται πως δημιούργησε τις ιδανικές συνθήκες για την επιβίωση ενός από τα πιο απειλούμενα θαλάσσια θηλαστικά στον κόσμο, της μεσογειακής φώκιας Monachus monachus. Η ιστορία της μεταμόρφωσης της Γυάρου άρχισε να γίνεται γνωστή το 2004, σύμφωνα με το BBC , όταν μία απρόσμενη φωτογραφία τράβηξε την προσοχή των επιστημόνων. Ένας ερασιτέχνης ψαροκυνηγός απαθανάτισε μια μητέρα μεσογειακή φώκια μαζί με το μικρό της να ξεκουράζονται σε ανοιχτή παραλία, στο φως τη...

Oι συνθήκες που δημιουργήθηκαν δημιούργησαν συνθήκες φιλικές στη ζωή. Διεθνής ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι ένα στενό εύρος ωκεάνιων συνθηκών μεγιστοποιούσε την ταφή του άνθρακα για εκατομμύρια χρόνια κάθε φορά. Για περισσότερα από 100 εκατομμύρια χρόνια η Γη παρέμεινε μέσα σε ένα θερμοκρασιακό εύρος κατάλληλο για τη ζωή σαν να ρυθμιζόταν από έναν φυσικό «θερμοστάτη». Το πώς ακριβώς λειτουργούσε αυτό το σύστημα παρέμενε μέχρι σήμερα δύσκολο να εξηγηθεί. Νέα έρευνα υποδεικνύει έναν κρίσιμο, έως τώρα άγνωστο μηχανισμό που συνδέει τη στάθμη της θάλασσας, τα φωσφορικά άλατα και την ποσότητα άνθρακα που παγιδεύεται στα ιζήματα των ωκεανών. Η θερμοκρασία επηρέαζε τα πολικά παγοκαλύμματα και τη στάθμη της θάλασσας γεγονός που με τη σειρά του μεταβαλλόταν την ποσότητα φωσφορικών διαθέσιμων για τη θαλάσσια ζωή. Η διαθεσιμότητα αυτού του θρεπτικού συστατικού επηρέαζε την ταφή του άνθρακα, τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και τελικά το αν ο πλανήτης θερμαινόταν ή ψυχόταν. Ο μη...

Νέα ευρήματα αποκαλύπτουν μητριαρχικές κοινωνίες των τεράστιων ζώων που έκαναν ευκολότερη λεία το επικεφαλής θηλυκό μιας αγέλης. Νέα μελέτη δείχνει ότι οι κυνηγοί της Εποχής των Παγετώνων επέλεγαν προσεκτικά ποια μαμούθ κυνηγούσαν για τροφή και ένδυση. Τα γιγάντια αυτά ζώα αποτελούσαν αγαπημένο στόχο των προϊστορικών ανθρώπων στην Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική, καθώς ένα μόνο μαμούθ μπορούσε να προσφέρει μεγάλες ποσότητες κρέατος και λίπους. Το δέρμα του χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή ενδυμάτων ενώ τα οστά και οι χαυλιόδοντές του μετατρέπονταν σε εργαλεία, όπλα και έργα τέχνης. Τα μεγαλύτερα οστά μπορούσαν ακόμη και να χρησιμοποιηθούν ως οικοδομικό υλικό. Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι οι κυνηγοί ήταν ιδιαίτερα επιλεκτικοί στα μαμούθ που στόχευαν. Χρησιμοποιώντας γενετικά δεδομένα από οστά που βρέθηκαν σε 11 τοποθεσίες στην Πολωνία, την Αυστρία, την Τσεχία, τη Γερμανία και τη Ρωσία οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κυνηγούσαν κυρίως θηλυκά μαμούθ. Περίπου το 70% των μαμούθ των οποίων τα ο...

Χαρτογράφησαν το μηχανισμό που το DNA ξεκινά την αντιγραφή του γονιδιώματος. Ερευνητές χαρτογράφησαν το ακριβές σημείο όπου «ανοίγει» για πρώτη φορά το DNA και εντόπισαν μια μοριακή πύλη στην ελικάση μέσω της οποίας απελευθερώνεται ο ένας από τους δύο κλώνους καθώς ξεκινά η αντιγραφή του γονιδιώματος. Πριν ένα κύτταρο διαιρεθεί πρέπει να ανοίξει το σφιχτά τυλιγμένο DNA του και να αρχίσει να αντιγράφει ολόκληρο το γονιδίωμά του. Διεθνής ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το Εργαστήριο Ιατρικών Επιστημών (LMS) στο Λονδίνο κατάφεραν να παρακολουθήσουν μία από τις πρώτες στιγμές αυτής της διαδικασίας αποκαλύπτοντας πού ακριβώς διαχωρίζονται για πρώτη φορά οι δύο κλώνοι του DNA μέσα σε ζωντανά κύτταρα και εντοπίζοντας μια μοριακή πύλη που συμβάλλει στην έναρξη της αντιγραφής. Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications» προσφέρει μια πιο λεπτομερή εικόνα για το πώς τα κύτταρα ξεκινούν να αντιγράφουν το γενετικό τους υλικό. Επειδή τα λάθη κατά την αντιγραφή...