ΔΙΟΛΚΟΣ

ASIF HASSAN VIA GETTY IMAGES Ένας ερευνητής του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Ρότσεστερ  ανέπτυξε μια μαθηματική μέθοδο  που δείχνει πως ήταν η κλιματική αλλαγή που πιθανότατα προκάλεσε την άνοδο και την πτώση του αρχαίου πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού. Σε σχετικό επιστημονικό άρθρο στο  Chaos: An Interdisciplinary Journal of Nonlinear Science,  ο Νισάντ Μαλίκ, επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Μαθηματικών Επιστημών του  RIT,  παρουσίασε τη νέα τεχνική την οποία ανέπτυξε, η οποία δείχνει πώς τα μεταβαλλόμενα μοτίβα των μουσώνων οδήγησαν στην κατάρρευση του πολτιισμού αυτού- ενός πολιτισμού της Εποχής του Χαλκού, σύγχρονου αυτών της Μεσοποταμίας και της αρχαίας Αιγύπτου.

Επειτα από μαραθώνια συνεδρίαση, το ΚΑΣ γνωμοδότησε χθες αργά το βράδυ υπέρ της καθαίρεσης των δυο τελευταίων ορόφων του ξενοδοχείου της οδού Φαλήρου στη περιοχή Μακρυγιάννη, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ». Το οικοδόμημα έχει αποπερατωθεί και λειτουργεί εδώ και ένα χρόνο. Η συνεδρίαση ξεκίνησε νωρίς το απόγευμα και ολοκληρώθηκε αργά τη νύχτα, ενώ από τη σύνθεση του συμβουλίου έλειπε η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών Ελένη Μπάνου. Πώς φτάσαμε ώς εδώ Η υπόθεση του δεκαώροφου ξενοδοχείου απασχόλησε και πέρυσι το γνωμοδοτικό όργανο του υπουργείου Πολιτισμού και μάλιστα πήρε μεγάλη δημοσιότητα, καθότι αποκάλυψε σοβαρά ζητήματα ελέγχου της οικοδομικής δραστηριότητας στην περιοχή γύρω από την Ακρόπολη.

Πριν από περίπου δύο χρόνια ο τάφος που βρέθηκε κοντά στο μυκηναϊκό ανάκτορο του Νέστορα στον Άνω Εγκλαινό, στη Χώρα του σημερινού Δήμου Πύλου-Νέστορος, ήταν μία από τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις της χρονιάς, καθώς ήταν ασύλητος και πλούσια κτερισμένος. Την ανακάλυψη έκανε η ομάδα των Τζακ Ντέιβις Τζακ Λ. Ντέιβις και Σάρον Ρ. Στόκερ από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, που εργάζεται στην περιοχή πάνω από 25 χρόνια.

Η ύπαρξη του θεάτρου είναι ενδεικτική της δύναμης και της οικονομικής ευημερίας που απολάμβανε η αρχαία Θουρία, η ιστορία της οποίας ξεκινάει από την τρίτη χιλιετία π.Χ. και φτάνει έως τους ύστερους βυζαντινούς χρόνους. Πώς να μη χαίρεται η Ξένη Αραπογιάννη, η ανασκαφέας της αρχαίας Θουρίας. Δεν είναι μόνο ότι αποκάλυψε το 2016 κατάλοιπα του αρχαίου θεάτρου, το οποίο αναζητούσε επί δύο δεκαετίες, αλλά ότι από τότε, κάθε ανασκαφική περίοδο, φέρνει όλο και πιο εντυπωσιακά ευρήματα στο φως.  Στον ελαιώνα με τη θέα στην εύφορη πεδιάδα της Μεσσηνίας και στον «Θουριάτη» κόλπο, δέκα λεπτά από την Καλαμάτα, στη θέση «Ελληνικά», αποκάλυψε την ορχήστρα  του θεάτρου με  διάμετρο 16,5 μ., σειρά εδωλίων που βρίσκονται αδιατάρακτα στη θέση τους, πέντε βαθμίδες των κερκίδων στη νότια πλευρά του κοίλου, αποχετευτικό αγωγό. Μεγάλο μέρος της ορχήστρας καταλαμβάνει  επίμηκες κτίσμα, μεταγενέστερων χρόνων. Κατασκευασμένο, κυρίως, από λίθινα εδώλια, χρησιμοποιημένα σε δεύτερη ...

Το βυθισμένο πλοίο του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων ναυάγησε ανοικτά των ακτών της Μάλτας ενώ ήταν καθ’ οδόν στη Ρώμη, ισχυρίζονται ότι ανακάλυψαν ερευνητές του Ινστιτούτου Βιβλικής Αρχαιολογίας. Οι αρχαιολόγοι του Ινστιτούτου Βιβλικής Αρχαιολογίας (Bible Archaeology Search and Exploration Institute – BASE) ισχυρίζονται ότι αναγνώρισαν μια από τις άγκυρες του πλοίου σε σημείο κοντά στη Μάλτα. Το ινστιτούτο αυτό είναι αφιερωμένο στην ανακάλυψη ιστορικών αποδείξεων για την ιστορική επιβεβαίωση της Βίβλου. Ο Μπομπ Κόρνακι, καθηγητής και ιδρυτής του Ινστιτούτου Βιβλικής Αρχαιολογίας, ταξίδεψε στη Μάλτα, όπου ισχυρίζεται ότι η τοποθεσία όπου βρέθηκε η άγκυρα – η οποία χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. – ταιριάζει μ΄ αυτή που περιγράφεται στις Πράξεις.

Ένα κρανίο 210.000 ετών από την Ελλάδα αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα σύγχρονου ανθρώπου (Homo Sapiens) σε όλη την Ευρασία, σύμφωνα με τους Έλληνες και ξένους ερευνητές. Αυτό σημαίνει ότι – αν οι επιστήμονες έχουν δίκιο – το κρανίο είναι κατά τουλάχιστον 150.000 χρόνια παλαιότερο από το αρχαιότερο απολίθωμα «έμφρονος ανθρώπου» (Homo sapiens) που είχε βρεθεί έως τώρα στην Ευρώπη. Ένα δεύτερο κρανίο που βρέθηκε στην ίδια τοποθεσία της Πελοποννήσου και εκτιμάται ότι είναι τουλάχιστον 170.000 ετών, διαθέτει χαρακτηριστικά Νεάντερταλ.

Στα ανατολικά της Ανθειας, βρίσκεται η λοφοσειρά “Ελληνικά” που απλώνεται για ένα χιλιόμετρο περίπου, παράλληλα στον παλιό δρόμο Καλαμάτας - Τρίπολης. Στη βόρεια και πιο ευρύχωρη κορυφή του λόφου ήταν χτισμένη η ακρόπολη της αρχαίας Θουρίας. Η θέση της είναι επιβεβαιωμένη από πολλά επιγραφικά ευρήματα και ταυτίζεται με την ομηρική Ανθεια από το Μικρασιάτη περιηγητή του 160 μ.Χ. Παυσανία: «Εντεύθεν προς μεσόγαιαν της Μεσσηνίας σταδίους προελθόντι ογδοήκοντα, έστιν η Θουριατών πόλις, Άνθειαν δε αυτήν εν τοις έπεσιν ωνομάσθαι τοις Ομήρου λέγουσι· »… (Παυσανίου Ελλάδος Περιήγησις – Μεσσηνιακά IV, 31, 1)

Στοιχεία που επιβεβαιώνουν τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο, σχετικά με τα θρυλικά πλοία της Αιγύπτου, έρχονται στο φως μετά από 2.469 χρόνια. Τον πέμπτο αιώνα π.Χ., ο έλληνας ιστορικός επισκέφθηκε την Αίγυπτο και έγραψε για τα ασυνήθιστα ποταμόπλοια στο Νείλο. Είκοσι τρεις γραμμές της Ιστορίας του, της πρώτης μεγάλης ιστορικής καταγραφής του αρχαίου κόσμου, αφιερώνονται στην περίπλοκη περιγραφή της κατασκευής των πλοίων αυτών, που ονομάζονται «Μπάρις». Μελετητές για αιώνες όπως αναφέρει ο Guardian, είχαν αμφιβολίες για την ύπαρξή τους επειδή δεν υπήρχαν αρχαιολογικά στοιχεία ότι τέτοια πλοία υπήρξαν ποτέ.

Το Hellenic American College (HAEC) και η Ελληνοαμερικανική Ένωση σε συνεργασία με τον Επιστημονικό Σύλλογο «Ένωση Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων» παρουσιάζουν διάλεξη με τίτλο «Κατασκευάζοντας τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων με αρχαία ελληνικά εργαλεία» του Αριστείδη Βούλγαρη, επικεφαλής της ομάδας The Functional Reconstruction of Antikythera Mechanism - The FRAMe Project, τη Δευτέρα 10 Ιουνίου, στις 7.30 το απόγευμα, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης [Μασσαλίας 22, Αθήνα].

Ο δεινόσαυρος, που έμοιαζε με ιπτάμενο σκίουρο και ονομάσθηκε Αμποπτέρυξ, έζησε πριν 163 εκατομμύρια χρόνια, είχε μήκος μόνο 32 εκατοστών και βάρος περίπου 300 γραμμαρίων. Κινέζοι παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν στη βορειοανατολική  Κίνα  ένα μικρόσωμο δεινόσαυρο λίγο μεγαλύτερο από κίσσα, ο οποίος πετούσε με φτερά σαν της νυχτερίδας. Ο δεινόσαυρος, που έμοιαζε με ιπτάμενο σκίουρο και ονομάσθηκε Αμποπτέρυξ, έζησε πριν 163 εκατομμύρια χρόνια, είχε μήκος μόνο 32 εκατοστών και βάρος περίπου 300 γραμμαρίων.

JOHN SEATON CALLAHAN VIA GETTY IMAGES Εκατοντάδες λίθινα κτίσματα, ηλικιών που φτάνουν τα χιλιάδες χρόνια, ανακαλύφθηκαν στη δυτική Σαχάρα- μια περιοχή της Αφρικής που έχει εξερευνηθεί ελάχιστα από αρχαιολόγους. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του  Live Science,  τα κτίσματα αυτά είναι διαφόρων μεγεθών και σχημάτων, και οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να πουν με βεβαιότητα για τι χρησιμοποιούνταν ή πότε χτίστηκαν, όπως σημειώνεται στο βιβλίο « The Archaeology of Western Sahara: A Synthesis of Fieldwork, 2002 to 2009 » ( Oxbow Books, 2018). Περίπου το 75% της δυτικής Σαχάρας ελέγχεται από το Μαρόκο, ενώ το 25% διεκδικεί η «Αραβική Λαϊκή Δημοκρατία της Σαχάρας»- με τις δύο κυβερνήσεις να είναι σε πόλεμο ως το 1991. Μεταξύ του 2002 και του 2009 αρχαιολόγοι έκαναν έρευνες στην περιοχή, μελετώντας παράλληλα δορυφορικές εικόνες στο  Google Earth.

Στα ανατολικά της Ανθειας, βρίσκεται η λοφοσειρά “Ελληνικά” που απλώνεται για ένα χιλιόμετρο περίπου, παράλληλα στον παλιό δρόμο Καλαμάτας - Τρίπολης. Στη βόρεια και πιο ευρύχωρη κορυφή του λόφου ήταν χτισμένη η ακρόπολη της αρχαίας Θουρίας. Η θέση της είναι επιβεβαιωμένη από πολλά επιγραφικά ευρήματα και ταυτίζεται με την ομηρική Ανθεια από το Μικρασιάτη περιηγητή του 160 μ.Χ. Παυσανία: «Εντεύθεν προς μεσόγαιαν της Μεσσηνίας σταδίους προελθόντι ογδοήκοντα, έστιν η Θουριατών πόλις, Άνθειαν δε αυτήν εν τοις έπεσιν ωνομάσθαι τοις Ομήρου λέγουσι· »… (Παυσανίου Ελλάδος Περιήγησις - Μεσσηνιακά IV, 31, 1) Η θέση είναι πραγματικά εποπτική και δεσπόζει πάνω από την εύφορη πεδιάδα του Παμίσου (Μακαρία). Από εκεί μπορεί να αγναντεύει κανείς: από την Ιθώμη στα βορειοδυτικά μέχρι τις εκβολές του Παμίσου και τον Μεσσηνιακό, τον αρχαίο Θουριάτη Κόλπο στα νότια.

Ένα κέρινο πλακίδιο όπου αναγράφεται στα ελληνικά η σχολική εργασία ενός παιδιού, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη Βρετανική Βιβλιοθήκη. Το πλακίδιο είναι 1800 ετών και είναι αποθηκευμένο τα τελευταία 40 χρόνια, ωστόσο, το κοινό θα έχει τώρα την ευκαιρία να το θαυμάσει από κοντά στο πλαίσιο της έκθεσης " Writing: Making Your Mark " μεταξύ 26 Απριλίου και 27 Αυγούστου του 2019.

SARAH5 VIA GETTY IMAGES Το απολίθωμα ενός θηριώδους φυτοφάγου ζώου που έμοιαζε αρκετά με τον σημερινό ελέφαντα και είχε συγγενή χαρακτηριστικά με αυτά των θηλαστικών-αν και θεωρείται ερπετό- εντόπισαν επιστήμονες στην Πολωνία. Η ανακάλυψη οστών του τετράποδου ζώο, που εκτιμάται ότι έζησε την Τριαδική γεωλογική περίοδο, 205 με 210εκατ χρόνια πριν, έρχεται να επιβεβαιώσει πως  οι δεινόσαυροι δεν ήταν τα μόνα μεγαθήρια που περπατούσαν στη Γη την συγκεκριμένη περίοδο.

Μία μοναδική στο είδος της αναπαράσταση της Λήδας και του κύκνου-Δία είναι το τελευταίο εύρημα στον αρχαιολογικό χώρο της Πομπηΐας Ο αβυθομέτρητος ακόμη αρχαιολογικός χώρος της Πομπηΐας εξακολουθεί να μας εκπλήσσει με τα νέα ευρήματα που διαρκώς έρχονται στο φως, κατά τις διάφορες, ανασκαφικές, ή αναστηλωτικές, εργασίες του. Η τελευταία ανακάλυψη αφορά μία ασύγκριτη σε κάλλος και τεχνική εκτέλεση νωπογραφία της Λήδας, της εκπάγλου ομορφιάς βασίλισσας της Σπάρτης την ώρα που μένει έγκυος από τον Δία, ο οποίος για να την πλησιάσει είχε μεταμορφωθεί σε κύκνο.

Το μυστήριο της χαμένης Ατλαντίδας αποτελεί ίσως έναν από τους πιο πολυσυζητημένους μύθους ανά την υφήλιο, έναν θρύλο που εξάπτει εδώ και αιώνες τη φαντασία συγγραφέων, ιστορικών, επιστημόνων και εξερευνητών. Τώρα μια ομάδα ιστορικών θεωρεί ότι έλυσε επιτέλους τον γρίφο. Μετά από ενδελεχή μελέτη δορυφορικών φωτογραφιών αρχαίων ερειπίων ανοικτά της νότιας Ισπανίας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αποτελούσαν τα τείχη του λιμανιού της θρυλικής πόλης. Πολλοί από τους αρχαιολογικούς χώρους που μελέτησαν οι ερευνητές ήταν ήδη γνωστοί στους αρχαιολόγους και πιστεύεται ότι κατασκευάστηκαν από τους αρχαίους προγόνους μας και τους Ρωμαίους. Οι ερευνητές της ιδιωτικής εταιρείας δορυφορικής απεικόνισης ωστόσο, ισχυρίζονται ότι βρήκαν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα κτίσματα αυτά οικοδομήθηκαν από τους μυστηριώδεις κατοίκους της Ατλαντίδας.

T weet Καινούρια στοιχεία, που αναμένεται να συμβάλλουν στο ζήτημα της ταύτισης των νεκρών των βασιλικών τάφων της Βεργίνας, αναμένονται από την ανθρωπολογική επανεξέταση του σκελετικού τους υλικού που προβλέπεται, μεταξύ άλλων, σε προγραμματική σύμβαση, μεταξύ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Καινούρια στοιχεία, που αναμένεται να συμβάλλουν στο ζήτημα της ταύτισης των νεκρών των βασιλικών τάφων της Βεργίνας, αναμένονται από την ανθρωπολογική επανεξέταση του σκελετικού τους υλικού που προβλέπεται, μεταξύ άλλων, σε προγραμματική σύμβαση, μεταξύ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Με αφορμή την σημερινή έγκριση, από την οικονομική επιτροπή της Περιφέρειας, της τροποποίησης σχετικής απόφασης της ίδιας και του Περιφερειακού Συμβουλίου, η Επιστημονική Υπεύθυνη του έργου, Χρυσούλα Σαατσόγλου - Παλιαδέλη, ομότιμη καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ, διευθύντρια της Πανεπιστημιακής Ανασκαφής στη Βεργίνα και περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας με την παράταξη "Συμμετέχω", επισήμανε ότι ήδη στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής ανασκαφής έχουν προκύψει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία θα εμπλουτιστούν με την διεύρυνση των ερευνών.

Ανακάλυψη συστήματος που χρησιμοποιούνταν για να μεταφέρονται τεράστιοι μονόλιθοι. Στους κόλπους της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, ένα από τα πλέον κλασικά ερωτήματα είναι ως γνωστόν το πώς κατάφεραν να κατασκευάσουν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τη λεγόμενη Μεγάλη Πυραμίδα, την πυραμίδα του Χέοπα στη νεκρόπολη της Γκίζας.

Μπορεί ο δίσκος της Φαιστού να είναι αρκετά μικρός, με διάμετρο περίπου 14 εκατοστών, ωστόσο με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας ο επισκέπτης ενός μουσείου έχει πλέον τη δυνατότητα να τον περιστρέψει για να δει και τις δύο πλευρές του, να μεγεθύνει και να μελετήσει κάποια σύμβολά του, να διακρίνει με λεπτομέρεια τα ξεκάθαρα  σχήματα των ανθρώπινων μορφών, των εργαλείων, των ζώων και των αντικειμένων της καθημερινότητας που φιλοξενεί στους σπειροειδείς σχηματισμούς του. Μπορεί ακόμη να αναζητήσει σε αυτόν τα σύμβολα που παραπέμπουν τους επιστήμονες στη θεά του έρωτα, τη Μινωϊκή Αστάρτη, στην προσπάθειά τους να αποκρυπτογραφήσουν το μυστηριώδες κείμενο. Και όλα αυτά χωρίς να κινδυνεύει να σπάσει ή να πέσει από τα χέρια του επισκέπτη, ένα σπάνιο αρχαιολογικό εύρημα, που δημιουργήθηκε τη δεύτερη χιλιετία π.Χ.