Η bruta figura της ευρωπαϊκής διπλωματίας

Οι Ευρωπαίοι δείχνουν το δρόμο για την καταπολέμηση του καθεστώτος στην Λιβύη, αλλά χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έχει παραγκωνιστεί από τα κράτη μέλη τα οποια είναι αποφασισμένα να διαφυλάξουν τα προνόμιά τους και να ταυτιστούν με την ανακόλουθη γερμανική εξωτερική πολιτική.

Η λιβυκή κρίση αποτελεί μια bruta figura της κοινής εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Η Ύπατη  Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Κάθριν Άστον, και η Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης με 6.000  προσωπικό  και πρεσβείες σε ολόκληρο τον κόσμο, που εγκαινίασε η Συνθήκη της Λισαβόνας, έχουν αποτύχει να ανταποκριθούν στις προσδοκίες.

Η Βαρόνη Ashton, η οποία ειναι  εμφανώς απούσα κατά τη διάρκεια των αραβικων εξεγέρσεων, είναι διστακτική να αναλάβει  πρωτοβουλία, γιατί όπως η ίδια εξήγησε  με ειλικρίνεια: “δεν μπορεί να σχολιάσει τα γεγονότα χωρίς διαβούλευση με τους υπουργούς Εξωτερικών των κρατών μελών και τη θέσπιση θέσης που θα είναι αποδεκτή σε όλους”. Τις περισσότερες φορές αυτό αντιστοιχεί  με τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή. Ως αποτέλεσμα, ο ορισμός της  «ευρωπαϊκης» θέσης, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, έχει αφεθεί στους ηγέτες των κρατών-μελών, κυρίως των κρατών μεγάλου μεγέθους. Για παράδειγμα, όταν αποφάσισαν να πάρουν θέση σχετικά με την Αίγυπτο, ο Νικολά Σαρκοζί, η Ανγκελα Μέρκελ και ο Ντέιβιντ Κάμερον ειχαν δημοσιεύσει μια κοινή δήλωση ενώ οι άλλες χώρες της ΕΕ είχαν μείνει με την επιλογή η να συσπειρωθούν με τη δήλωση αυτή  ή την έκφρασουν το κακό  τους χιούμορ, παραμένοντας σιωπηλοί .

Ο πόλεμος στη Λιβύη εκτός από θύματα άμαχου πληθυσμού, απειλεί να κάνει και ένα αλλο θύμα, ένα ξεχωριστό θύμα:  τη διπλωματία. Μετά το τέλος του άξονα   Βερολίνο-Παρίσι, η επιδημία φαίνεται να διευρύνεται με κίνδυνο να γίνει μεταδοτική, χτυπώντας οπως φαίνεται όλες τις ενοποιημένες δια- κρατικές σχέσεις, θέτοντας σε κίνδυνο τη μελλοντική ανάπτυξη. Η κατάσταση  χαρακτηρίζεται από πλήρη σύγχυση, όλοι κατηγορούν ο ένας τον άλλο και πολλοί το μόνο που θέλουν, εάν δεν το έχουν ήδη πράξει, είναι να κάνουν ένα βήμα πίσω.

Είναι η περίπτωση της Νορβηγίας, η οποία έχει ήδη αποσύρει τα αεροπλάνα της, λόγω της έλλειψης σαφήνειας σχετικά με τη δομή διοίκησης της στρατιωτικής επιχείρησης.

Οι ΗΠΑ, επηρεαζόμενες από μια εχθρική κοινή γνώμη καθώς και από άλλα προβλήματα  που τις επιβαρύνουν στο εσωτερικό, κυρίως  προβλήματα οικονομικά, έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα αποτραβηχτούν, κυρίως διότι ο πόλεμος δεν φαίνεται να επιλυθεί σύντομα.

Η Ιταλία χωρίς την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, απείλησε να απαγορεύσει τη χρήση των βάσεων, οι οποίες είναι απαραίτητες για τον εφοδιασμό της επιχείρησης.

Αλλά και στο ΝΑΤΟ, η Γερμανία, η Πολωνία και  κυρίως η Τουρκία είναι κατά της λειτουργίας των βασεων τους.

Δίχως την ομόφωνη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Ατλαντικής Συμμαχίας δεν σκοπεύουν να αναλάβουν δράση, τη στιγμή που οι αντάρτες του Καντάφι δεν αποτελούν Κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, στην αντίθετη περίπτωση  η συμμετοχή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις θα ήταν αυτομάτη. Η πιο πιθανή οδός φαίνεται να είναι αυτή της Γαλλο-Αγγλικής επιχείρησης, οπου οι πιθανές αποστασίες θα είναι πολλές.

Σε γενικές γραμμές αυτό που δεν άρεσε ήταν η υπερβολική και βεβιασμένη γαλλική απόφαση, η οποία ξεπέρασε όλες τις μορφές της συλλογικότητας και της κατανόησης θρυμματίζοντας ενα ήδη ραγισμένο διπλωματικό apparatus.

Πέρα από κοινούς ανθρωπιστικούς λόγους, η κίνηση Σαρκοζί έχει το άρωμα της παλιάς αποικιοκρατίας, το γεγονός παραμένει ότι η στρατιωτική δράση είχε γίνει πλέον απαραίτητη με την τροπή των γεγονότων, αλλά η Γαλλία, αφενός δεν επιμένει στη διπλωματική λύση, και αφετέρου αργότερα ενέργησε υπερβολικά, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση και των δύο επιχειρήσεων, στρατιωτικών και πολιτικών.

Επίσης, σε παγκόσμιο επίπεδο, η Ρωσία και η Κίνα έρχονται σε αντίθεση όλο και περισσότερο με τη στρατιωτική επιλογή. Από την άλλη οι ανησυχίες του Αραβικού Συνδέσμου αυξάνουν τις αμφιβολίες.

Η Γαλλία παίρνει ένα μεγάλο ρίσκο και στο τέλος θα είναι αυτή που θα πληρώσει περισσότερο σε επίπεδο διπλωματικό, σε περίπτωση που η επιχείρηση δεν θα είναι σύντομη.ΠΗΓΗ:statesmen