Κεντρικές τράπεζες: Τι κρύβει η παρέμβαση

Οι ριψοκίνδυνες αγορές λατρεύουν τις ενέσεις ρευστότητας, είτε πραγματικές είτε θεωρητικές. Ως εκ τούτου, ήταν αναμενόμενο να ενθουσιαστούν με την ανακοίνωση των έξι κορυφαίων κεντρικών τραπεζών του πλανήτη ότι θα μειώσουν το κόστος έκτακτης χρηματοδότησης σε δολάρια και θα διευρύνουν τους μηχανισμούς της. Πολύ θα τους άρεσε επίσης, αν αυτός ο θεαματικός συντονισμός γινόταν το δυναμικό παράδειγμα για περαιτέρω κινήσεις στο επίπεδο των μεμονωμένων θεσμών.

Για να αιτιολογήσουν την κίνηση, οι κεντρικές τράπεζες υποδεικνύουν την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι πιέσεις «στην προσφορά πιστώσεων προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και έτσι να τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα».

Είναι ένας αντικειμενικός στόχος που θα «πουλήσει» στους καταναλωτές και τους πολιτικούς. Όμως δεν θα επιτευχθεί απαραίτητα με τα μέτρα που ανακοινώθηκαν. Πράγματι, η σπουδαιότητα της ανακοίνωσης βρίσκεται αλλού και αφορά δύο σχετικά ζητήματα.

Πρώτον οι κεντρικές τράπεζες αισθάνονται για μια ακόμη φορά ότι οφείλουν να κινηθούν γιατί οι υπόλοιπες Αρχές παραμένουν υπερβολικά αργές και υπερβολικά αναποτελεσματικές. Και δεύτερον, αισθάνονται ότι δεν μπορούν, και δεν πρέπει, να αγνοούν την ανάγκη εκτόνωσης των μεγάλων πιέσεων που υπάρχουν μέσα στο τραπεζικό σύστημα. 

Αυτά τα δύο ζητήματα έγιναν ακόμη πιο πιεστικά με τις μεγάλες ανακατατάξεις της περασμένης εβδομάδας στις λειτουργίες των χρηματοπιστωτικών αγορών της Ευρώπης. Ειδικά με την ανατροπή στις επιτοκιακές αποδόσεις των ιταλικών ομολόγων (σ.σ. οι αποδόσεις των βραχυπρόθεσμων τίτλων ξεπέρασαν αυτές των μακροπρόθεσμων) , τις πιέσεις στα κρατικά ομόλογα του ευρωπαϊκού πυρήνα, την αυξανόμενη ευαισθησία του τραπεζικού συστήματος, την μείωση της ρευστότητας στις αγορές και την όλο μεγαλύτερη απροθυμία των παραγόντων της αγοράς να αναλάβουν οποιοδήποτε ρίσκο.

Η άμεση επίδραση στις αγορές αναμφισβήτητα ευνοεί τα ριψοκίνδυνα ενεργητικά σε όλο τον κόσμο. Η πιο μακροπρόθεσμη επίδραση θα εξαρτηθεί από το εάν και πόσο θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι θεσμοί. Αυτό το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς πλησιάζει η νέα σύνοδος κορυφής της Ευρώπης στις 9 Δεκεμβρίου.
Εκείνο που ελπίζουν οι αγορές, είναι ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες ανέλαβαν δράση γιατί, κοιτώντας μπροστά, νοιώθουν βέβαιοι ότι οι υπόλοιποι ρυθμιστικοί θεσμοί επιτέλους θα ακολουθήσουν και θα αντιμετωπίσουν μια μεγάλη και διευρυνόμενη κρίση χρεών που έχει έντονες επιπτώσεις στην ανάπτυξη, την απασχόληση και την ανισότητα.

Εκείνο που φοβούνται, είναι ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες ανέλαβαν δράση γιατί πιστεύουν ότι για μια ακόμη φορά θα πρέπει να καλύψουν την απογοήτευση που θα προκαλέσουν οι υπόλοιποι ρυθμιστικοί θεσμοί.

ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.