ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Αρκετές τουρκικές εφημερίδες φιλοξένησαν περιέργως χθες δημοσιεύματα για τη κρίση των Ιμίων, κατά την οποία σκοτώθηκαν τρεις Έλληνες αξιωματικοί (Αντιπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, Αντιπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και Σημαιοφόρος Έκτορας Γιαλοψός) από την πτώση του ελικοπτέρου ΑΒ-212 του Πολεμικού Ναυτικού.
Τα τουρκικά δημοσιεύματα αναφέρουν ακόμη ότι "δημιουργήθηκε ένταση όταν πριν από δύο μήνες, όταν κάποιος ύψωσε μέσω του Google Earth την ελληνική σημαία στις βραχονησίδες".
Για τη κρίση των Ιμίων, ο Σάββας Καλεντερίδης γράφει σχετικά στο βιβλίο του "Παράδοση Οτζαλάν - Η ώρα της αλήθειας":

"Απ' ό,τι είμαι σε θέση να γνωρίζω, όταν άρχισε να ανεβαίνει η ένταση στα Ίμια, οι Τούρκοι στρατηγοί είχαν συσκεφθεί στο τουρκικό επιτελείο και είχαν προβεί στην εκτίμηση ότι υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο, οι ίδιοι ήσαν εντελώς ανέτοιμοι να χειριστούν στρατιωτικά μια κρίση και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν ήταν σε θέση να διεξάγουν έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο. Θα ήταν ολοκληρωτική καταστροφή γι' αυτούς. Από την άλλη πλευρά, αν ήθελαν να θέσουν θέμα αμφισβητούμενων νησιών, είχαν μια σειρά από άλλα νησιά να το κάνουν. Τα Ίμια ήσαν τα πλέον ακατάλληλα, αφού η Τουρκία τα είχε παραχωρήσει με συμφωνία στην Ιταλία και αυτή με τη σειρά της, τα παραχώρησε πάλι με συμφωνία στην Ελλάδα. Αυτός είναι και ο λόγος που λίγες μέρες μετά ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ισμαήλ Χακκί Καράνταϊ, αναφερόμενος στην κρίση των Ιμίων, δήλωνε: "Ήταν ένα στρατηγικό λάθος".
Ο Σημίτης, πρωθυπουργός δύο ημερών, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, δεν κατάφερε να χειριστεί αποτελεσματικά την κρίση και στην ουσία κρεμόταν από τις διαθέσεις των Αμερικανών. Από τη μια μεριά η Τουρκία, η οποία παρόλο που ήταν σε μειονεκτική θέση από πλευράς συσχετισμού δυνάμεων στην περιοχή, έθετε προκλητικά τελεσίγραφα προς την Ελλάδα με την απειλή βίας, και από την άλλη ένας άπειρος πρωθυπουργός, που δεν είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης. Ας δούμε όμως την κατάσταση.
Στα Ίμια ήμασταν σαφώς σε πλεονεκτική θέση, αφού, αφ' ενός μεν είχαμε με το μέρος μας το διεθνές δίκαιο και αφ' ετέρου ο συσχετισμός των ναυτικών δυνάμεων που είχαν καταπλεύσει στην περιοχή ήταν υπέρ ημών. Στην περιοχή, αλλά και σε ολόκληρο το Αιγαίο ο ελληνικός στόλος κυριαρχούσε. Στον Έβρο ήμασταν απολύτως ασφαλείς και σε σαφώς πλεονεκτική θέση, αφού γνωρίζαμε ότι οι Τούρκοι δεν μπορούσαν να κινήσουν ούτε ένα άρμα, λόγω των παρατεταμένων βροχοπτώσεων, που είχαν καταστήσει όλα τα δρομολόγια των αρμάτων αδιάβατα. Την ίδια στιγμή όλες οι μονάδες του ελληνικού Δ΄ Σώματος Στρατού είχαν κινητοποιηθεί άμεσα και βρίσκονταν έγκαιρα στις θέσεις που προβλέπουν τα σχέδια, σε ποσοστό 100%.Σε επίπεδο προετοιμασίας και κινητοποίησης κρατικών μηχανισμών, ήμασταν μερικές μέρες μπροστά από τους Τούρκους, λόγω της διακλαδικής άσκησης "Αλέξανδρος - 96", που ήταν σε εξέλιξη. Από την άλλη πλευρά, τα δύο από τα τέσσερα αρματαγωγά των Τούρκων ήσαν εκτός ενεργείας για διάφορους λόγους, άρα οι Τούρκοι δε μπορούσαν να πραγματοποιήσουν αμφίβια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας. Δεν μπορούσαν να κάνουν πόλεμο δηλαδή.
Και ενώ η Ελλάδα είχε το πλεονέκτημα σε επίπεδο στρατιωτικής δύναμης, δεχόταν από την Τουρκία προκλητικά τελεσίγραφα με την απειλή χρήσης βίας. Και αντί να διαπραγματευτεί πολιτικά την υπεροχή που είχε σε στρατιωτικό επίπεδο, τελικά, υποχώρησε. Τι να πεις! Κανείς δε θέλει πόλεμο, αλλά και κανείς δεν μπορεί να ακυρώνει την υπόσταση και τις βασικές αρχές λειτουργίας ενός κράτους. Και όταν ένα άλλο κράτος προσπαθεί να σου αποσπάσει πολιτικά οφέλη με απειλή χρήσης βίας, δεν υποχωρείς άτακτα, τη στιγμή μάλιστα που έχεις και το πλεονέκτημα στον τομέα αυτό.
Ανεξάρτητα με το ποιος και γιατί προκάλεσε την κρίση, τα Ίμια ήταν μια ευκαιρία να πάρουν οι Τούρκοι ένα ιστορικό μάθημα και να συμμορφωθούν με αυτά που επιβάλλει η διεθνής νομιμότητα και ο πολιτισμένος κόσμος. Και δεν υπονοώ φυσικά τον πόλεμο, αλλά τη σωστή διαχείριση της κρίσης, που θα ξεγύμνωνε τις αδυναμίες της Άγκυρας, που ήταν πολλές. Όλα αυτά όμως δεν μπορούσε να τα δει και να τα αξιολογήσει η νεοσύστατη κυβέρνηση και ο άπειρος, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, πρωθυπουργός. Δεν μπόρεσε να δει την Ελλάδα και την ιστορία της και εξέλαβε τα γεγονότα ως μια συνωμοσία εναντίον του. Είδε το δένδρο και δεν είδε το δάσος."

3.1.10

Ο άγνωστος ελληνοτουρκικός πόλεμος

Στη σκιά του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού ισχύος, διεξάγεται ένας "μυστικός πόλεμος" με πιο πρόσφατο επεισόδιο τη προσπάθεια εμπλοκής Έλληνα ακολούθου του προξενείου Σμύρνης με τη σύλληψη των τριών Τούρκων, οι οποίοι φέρονται να ασκούσαν κατασκοπεία για λογαριασμό της Ελλάδας. Η αποκάλυψη παρόμοιων υποθέσεων και η έκταση της δημοσιότητας που λαμβάνουν, συναρτάται από τις τρέχουσες πολιτικές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών και άλλες σκοπιμότητες.
Στα τέλη Δεκεμβρίου 1997 ζητήθηκε από τις τουρκικές αρχές η απομάκρυνση του στρατιωτικού ακολούθου Ε.Χ. που υπηρετούσε στο Γενικό Προξενείο Κωνσταντινούπολης από τον Αύγουστο του 1996. Σύμφωνα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς, ο Έλληνας ακόλουθος προσπάθησε να στρατολογήσει Τούρκο υπαξιωματικό πληροφοριών, αναζητώντας πληροφορίες για συγκεκριμένα τουρκικά οπλικά συστήματα, για το εργοστάσιο πυρομαχικών Κιρκ-Καλέ και για τα σχέδια επιστράτευσης της 1ης Στρατιάς με έδρα τη Κωνσταντινούπολη.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1998 συνελήφθη Τούρκος υπήκοος για κατασκοπεία υπέρ της Ελλάδος και καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση. Όπως και στο πρόσφατο περιστατικό, στη κατοχή του βρέθηκαν φωτογραφίες στρατιωτικών βάσεων και χάρτες, ένας εκ των οποίων με διαβάθμιση "άκρως απόρρητο".
Η ανάπτυξη ενός δικτύου συλλογής πληροφοριών στο εσωτερικό του αντίπαλου κράτους συγκαταλέγεται αναμφίβολα στις πλέον απαιτητικές αποστολές μιας υπηρεσίας πληροφοριών. Στις 29 Ιουνίου του ίδιου έτους, αποκαλύφθηκε μία τέτοια υπόθεση κατασκοπείας με τη σύλληψη επισμηναγού της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΤΗΚ), ο οποίος υπηρετούσε στην αεροπορική βάση της Σμύρνης και φέρεται να παρέδωσε σε ελληνικά χέρια απόρρητες πληροφορίες μεταξύ των οποίων επιχειρησιακά σχέδια και κλείδες κρυπτογράφησης των τουρκικών επικοινωνιών. Για την υπόθεση συνελλήφθησαν άλλοι 5 στρατιωτικοί (δύο εκ των οποίων καταδικάστηκαν), με τη τουρκική πλευρά να κατηγορεί τον ακόλουθο Σ.Κ. του προξενείου Σμύρνης, στον οποίο θα απέδιδαν αργότερα και δολιοφθορά σε εργοστάσιο πυρομαχικών. Η Άγκυρα προσπάθησε ανεπιτυχώς να στήσει προβοκάτσια στις αρχές Αυγούστου του 1998, εμπλέκοντας το στρατιωτικό ακόλουθο Σ.Β. της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα.
Πιο πρόσφατα, στις 18 Μαΐου 2005 εντοπίστηκαν οι Ε.Π. και Χ.Τ. έξω από τις εγκαταστάσεις πυρομαχικών του Μπαλτάκιοϊ στο Αϊδίνιο από Τούρκο στρατιώτη που θεώρησε ύποπτες τις κινήσεις του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν. Όπως μετέδωσαν τότε τα τουρκικά ΜΜΕ, στην κατοχή τους βρέθηκαν δύο φωτογραφικές μηχανές και ένα δορυφορικό τηλέφωνο ενώ μετά από ανάκριση και ολιγόωρη κράτηση, αφέθηκαν ελεύθεροι. Διεθνής πηγή ανέφερε ότι στόχος των δύο ανδρών ήταν ο εντοπισμός της επιχειρησιακής βάσης των φονικών μη-επανδρωμένων αεροσκαφών τύπου Harpy.